ਜਿਉਂ ਬੀਬੀ ਪੈਰਾਹਨ[1]ਪਾੜਿਆ,ਉਸ ਪਾੜਿਆ ਪੇਸ਼ਵਾਜ਼ਾ
ਇਹ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਤੈਨੂੰ ਲਾਇਕ, ਰੱਬ ਗ਼ਰੀਬ ਨਿਵਾਜ਼ਾ।925।
ਨਾਲ ਯਤੀਮਾਂ ਮਾਨ ਨ ਕਰੀਏ, ਰੱਬ ਥੀਂ ਡਰਦਿਆਂ ਰਹੀਏ।
ਮਤ ਕੁਝ ਗ਼ੈਰਤ[2]ਦਿਲ ਵਿਚ ਕਰੀਏ, ਦਸਤ ਬਦਸਤੀ ਲਹੀਏ।926।
ਜਿਤਨਾ ਸੀ ਗ਼ਮ ਡਿੱਠਾ ਬੀਬੀ, ਤਿਤਨੀ ਰਾਹਤ[3]ਹੋਈ।
ਰੱਬ ਉਸਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਯਸਰ ਕਰੇਂਦਾ, ਤਿਸ ਵਿਚ ਹਿਕਮਤ[4]ਹੋਈ।927।
ਬਲਦੀ ਆਤਿਸ਼[5] ਇਸ਼ਕੇ ਵਾਲੀ,ਰੋਈ ਸਰਦ ਵਸਾਲੋਂ[6]।
ਦੁੱਖਾਂ ਸੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਬਦਲੀ ਹੋਏ, ਛੁੱਟੀ ਖ੍ਵਾਬ ਖਿਆਲੋਂ।928।
ਹੁਸਨ ਜਵਾਨੀ ਦੋਸਤ ਜਾਨੀ, ਰੱਬ ਮੁਯੱਸਰ[7]ਕੀਤਾ।
ਦਮ ਦਮ ਸ਼ੁਕਰ ਕਰੇ ਉਹ ਰੱਬ ਦਾ, ਮਿਲਿਓਸੁ ਯਾਰ ਪ੍ਰੀਤਾ।929।
ਦੁੱਖ ਗਏ ਸੁਖ ਜ਼ਾਹਿਰ ਹੋਏ,ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਦਿਹੁੰ[8]ਆਏ।
ਆਖਰ ਉਮਰਾਂ ਦਰਦਾਂ ਸੂਲਾਂ, ਦਸਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਏ।930।
ਬਖ਼ਤਾਂ ਬੀਬੀ ਦਿਆਂ ਨੇ ਆਂਦਾ,ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਕਨਿਆਨੀ।
ਆਖ਼ਰ ਉਮਰੋਂ ਜਿਸ ਦਿਓਂ ਪਾਰੋਂ, ਮਿਲੀਓਸੁ ਗਈ ਜਵਾਨੀ।931।
ਹਾਰ ਹਮੇਲਾਂ ਫੜੇ ਬੀੜੇ[9],ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਜ਼ ਜ਼ਨਾਨਾ।
ਅੰਬਰ ਅਤਰ ਮਿਲਾਇਆ ਬੀਬੀ, ਫਿਰਿਆ ਹੋਰ ਜ਼ਮਾਨਾ।932।
ਤੇਲ ਫੁਲੇਲ ਦੰਦਾਸਾ ਸੁਰਮਾ,ਮੱਸੀ[10]ਦੰਦੀ ਲਾਈ।
ਬਲਦੀ ਭਾਹ ਜ਼ੁਲੈਖਾ ਆਹੀ, ਤੇਲਾਂ ਫੂਕ ਮਚਾਈ।933।
ਪੰਨਾ:ਯੂਸੁਫ਼ ਜ਼ੁਲੈਖ਼ਾਂ - ਹਾਫ਼ਿਜ਼ ਬਰਖ਼ੁਰਦਾਰ.pdf/116
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ
