20
ਯੂਸਫ਼ ਜ਼ੁਲੈਖਾ
ਹਰ ਹਰ ਤਰਫ਼ ਉਹ ਨਜ਼ਰ ਕਰੇਂਦੀ, ਯੂਸਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਵੇ।
ਗੁੱਝੀ ਵੇਦਨ[1] ਤਨ ਨੂੰ ਲੱਗੀ, ਬੈਠੀ ਗੋਤੇ ਖਾਵੇ।165।
ਨ ਕੁਝ ਖਾਵੇ ਨ ਕੁਝ ਪੀਵੇ, ਪੀਲੀ ਹੁੰਦੀ ਵੰਜੇ।
ਛੋਟੀ ਉਮਰੇ ਦੁੱਖ ਕਜ਼ੀਏ[2] ਪਏ ਕੰਵਾਰੀ ਕੰਜੇ[3]।166।
2
ਦਾਈ ਪੁੱਛੇ ਮਾਈ ਪੁੱਛੇ, ਆਖ਼ ਬੱਚੀ ਬਿਮਾਰੀ।
ਕਿਆ ਤੁੱਧ ਚਾਟ ਬਿਰਹੋਂ ਦੀ ਲੱਗੀ, ਦੱਸ ਹਕੀਕਤ[4] ਸਾਰੀ।167।
ਨ ਉਸ ਸਬਰ ਕਰਾਰ[5] ਨ ਨੀਂਦਰ, ਨ ਰੋਵੇ ਨ ਹੱਸੇ।
ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨ ਹੋਵੇ, ਆਖ ਵੇਖਾਂ ਕੀ ਦੱਸੇ।168।
ਜਿੱਥੇ ਤੀਰ ਬਿਰਹੋਂ ਦਾ ਲੱਗੇ, ਘਾਉ[6] ਨ ਨਜ਼ਰੀਂ ਆਵੇ।
ਜਲਤਾ ਜੱਰਾ ਨ ਛੋਡੇ ਅੰਗਾ, ਗੁਜ਼ਰ ਦੁਸੱਲੂ[7] ਜਾਵੇ।169।
ਉਸ ਅੰਦਰ ਇਸ਼ਕ ਢਾਂਢ ਅਲੰਬੇ[8], ਧੂੰ ਨ ਦਿੱਸੇ ਵਾਂਦੇ।
ਇਸ਼ਕ ਛੁਪਾਇਆ ਛੁਪਦਾ ਨਾਹੀਂ, ਜਿਉਂ ਆਤਿਸ਼[9] ਵਿੱਚ ਕੱਖਾਂ ਦੇ।170।
ਅੱਖੀਂ ਨੀਰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਚੱਲੇ, ਦਿਲ ਥੀਂ ਆਹੀਂ ਮਾਰੇ।
ਦੋਵੇਂ ਚੁਗਲ ਵਜੂਦੇ[10] ਅੰਦਰ, ਖ਼ਬਰ ਕਰਨ ਜੱਗ ਸਾਰੇ।171।
ਰਲ ਇਤਫ਼ਾਕ ਕਬੀਲੇ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸਭ ਇਸ਼ਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀ।
ਨ ਕੁਝ ਏਸ ਬਿਮਾਰੀ ਜ਼ਹਿਮਤ[11], ਕੀਤੀ ਬਿਰਹੋਂ ਦੀਵਾਨੀ।172।
