ਯੂਸਫ਼ ਜ਼ੁਲੈਖਾ
21
ਖੁਲ੍ਹੀ ਵਾਲੀਂ ਡੁਲ੍ਹੀਂ ਨੈਣੀਂ, ਮੂੰਹ ਕੁਮਲਾਣੀ ਦਾਈ।
ਕਰ ਕੇ ਫ਼ਨ ਫ਼ਰੇਬ ਜ਼ਨਾਂ[1] ਦਾ, ਲੈਣ ਹਕੀਕਤ ਆਈ।173।
ਫ਼ਿਕਰ ਇਲਾਜ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰਾ, ਵੇਦਨ ਦੱਸ ਦਿਲੇ ਦੀ।
ਹਾਜ਼ਿਰ ਆਣ ਕਰਾਂ ਅਸਮਾਨੋਂ, ਜੇ ਤੁਧ ਤਲਬ[2] ਕਿਸੇ ਦੀ।174।
ਹੂਰ ਪਰੀ ਯਾ ਦੇਵ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਾ, ਮਗ਼ਰਬ[3] ਵਿਚ ਜੋ ਪਾਵਾਂ।
ਨਾਲ ਕਹਾਣੀ ਮੰਤਰ ਜਾਦੂ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹਾਵਾਂ।175।
ਜੇ ਉਹ ਹੇਠ ਜ਼ਿਮੀਂ ਦੇ ਹੋਵੇ, ਉਥੋਂ ਪਕੜ ਮੰਗਾਈਂ।
ਇਹ ਇਲਾਜ ਆਇਆ ਸਿਰ ਮੇਰੇ, ਫੋੜਾ ਦੱਸ ਕਦਾਈਂ।176।
3
ਜਾਂ ਸ਼ਫਕਤ[4] ਵਧ ਹਿਸਾਬੋਂ ਡਿੱਠੀ, ਦਿੱਤਾ ਰੋਇ ਜ਼ੁਲੈਖਾ।
ਉਸ ਲਹੂ ਨੀਰ ਗਡਾਵਡ[5] ਹੋਇਆ, ਜਿਉ ਆਤਿਸ਼ ਤੇ ਸੀਖਾਂ।177।
ਜੋ ਕੈਫ਼ੀਅਤ[6] ਸਾਰੀ ਗੁਜ਼ਰੀ, ਆਖ ਸੁਣਾਈਓਸੁ ਸਾਰੀ।
ਪਰ ਉਹ ਜੋ ਚੋਰ ਮਹੱਲੀਂ ਵੜਿਆ, ਦੱਸ ਵੇਖਾਂ ਕਿਵ ਮਾਰੀ।178।
ਪੁੱਛ ਦਾਈ ਸ਼ਰਮਿੰਦੀ ਹੋਈ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਪਛੋਤਾਵੇ।
ਜੈਂਦਾ ਨਾਉਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨ ਹੋਵੇ, ਕਿੱਥੋਂ ਢੂੰਡ ਲਿਆਵੇ।179।
ਦਾਈ ਆਖੇ ਭੁੱਲੀਏ ਧੀਏ, ਕਿਥੋਂ ਪਕੜ ਉਹ ਥੀਵਣ[7]।
ਦੇਵ ਜੋ ਡਿੱਠਾ ਖਾਬ ਖਿਆਲੋਂ, ਇਹ ਕੁਝ ਖਾਬ ਨ ਹੀਵਣ।180।
