ਯੂਸਫ਼ ਜ਼ੁਲੈਖਾ
63
ਤੀਜੀ ਵਾਰੀ ਪਾਇ ਜ਼ੰਜ਼ੀਰਾਂ,ਬੋ-ਤਕਸੀਰ[1]ਵਿਚਾਰਾ।
ਜ਼ਾਲਮ ਇਸ਼ਕ ਰਖਾਇਆ ਕੰਦੇ, ਨ ਕੁਝ ਉਜ਼ਰ ਨਾ ਚਾਰਾ।528।
ਮੁਰਸਲ ਕੌਣ ਖਰੀਦੇ ਹਾਫ਼ਿਜ਼, ਲੈਦੇ ਘੋਲ ਘੁਮਾਇਆ।
ਪਰ ਜਜ਼ਬੇ ਇਸ਼ਕ ਜ਼ੁਲੈਖਾ ਵਾਲੇ, ਕੁਲ ਫ਼ਸਾਦ ਵਧਾਇਆ।529।
ਜੇ ਘਰ ਇਸ਼ਕ ਉਜਾੜੇ ਹਾਫ਼ਿਜ਼, ਮੂਲ ਨ ਬਣਨ ਕੱਟੇ।
ਘਾਇਲ वत ਕੇ ਮੰਜੀ ਪਾਵੇ, ਵਤ ਨ ਬੰਨ੍ਹਣ ਫੱਟੇ[2]।530।
-6-
ਇਸ਼ਕ ਜ਼ੁਲੈਖਾ ਦੇ ਦਿਲ ਲੱਗਾ, ਯੂਸਫ਼ ਖਬਰ ਨ ਕਾਈ।
ਉਹ ਪਿਉ ਦੇ ਘਰ ਬੈਠੀ ਸੁੱਤੀ, ਸੀਖ਼ੀ[3] ਬਿਰਹਾ ਕਸਾਈ।531।
ਵਿਚ ਬੰਦੀ ਦੇ ਦਰਦ ਰੰਜਾਣਿਆਂ, ਰੱਬ ਤੇ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰਾਂ।
ਰੱਬਾ ਅੱਵਲ ਤੂੰ ਹੀ ਸ਼ਾਹਿਦ[4],ਸਚਿਆਰਾਂ ਕੂੜਿਆਰਾਂ।532।
ਇਕ ਤ੍ਰੇ ਮਾਹਾਂ ਦਾ ਲੜਕਾ ਆਹਾ, ਉਥੇ ਵਿੱਚ ਪੰਘੂੜੇ।
ਬੋਲਿਆ “ ਅਜ਼ੀਜ਼! ਜ਼ੁਲੈਖਾ ਕੁੜੀ, ਯੂਸਫ਼ ਤਾਈਂ ਲੋੜੋ।533।
ਅਵਲ ਆਖ਼ਰ[5]ਇਹੀ ਝੂਠੀ, ਯੂਸਫ਼ ਦੋਸ਼ ਨ ਕੋਈ।
ਉਹ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਝੁ ਝੂ ਫਿਰਦੀ, ਦਿਤੀ ਉਸ ਨਾਹੀਂ ਢੋਈ[6]।534।
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਇਤਬਾਰ ਨਾ ਆਵੇ, ਜਾਂ ਪੈਫਾਹਨ[7]ਦੱਸੋ।
ਜੇ ਪਿਛੋਂ ਪਾੜਿਆ ਦੌੜ ਜ਼ੁਲੈਖਾ, ਕਰੋ ਮੁਲਾਮਤ ਉਸੇ।535।
