ਯੂਸਫ਼ ਜ਼ੁਲੈਖਾ
75
ਕਿਸਮਤ ਕਰ ਕੇ ਦਿਓ ਦਾਣੇ, ਜਿਹਾ ਖਰਚ ਕਿਸੇ ਦਾ।
ਨਾਲ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਜੋ ਕੋਈ ਚੱਲੇ, ਰਹਿਸੀ ਸ਼ਰਮ ਉਸੇ ਦਾ।633।
ਮੁਲਕ ਹੋਸੀ ਮਾਮੂਰ[1] ਤੁਸਾਡਾ,ਆਜਿਜ਼[2]ਹੋਗ ਨ ਕੋਈ।
ਮੁਲਕਾਂ ਵਿਚ ਖਰਾਬੀ ਹੋਸੀ,ਜੋ ਰੱਬ ਕਰੇ ਸੋ ਹੋਈ।634।
ਸੁਣ ਤਾਬੀਰ ਮੁਰੱਤਬ[3]ਸਾਰੀ, ਜਾਇ ਵਜ਼ੀਰ ਸੁਣਾਈ।
ਸ਼ਾਹ ਹੋਇਆ ਮੁਤਹੱਯਰ ਸੁਣਕੇ,ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਦਿਲ ਭਾਈ।635
ਲਾਹ ਜ਼ੰਜੀਰ ਮੰਗਾਓ ਯੂਸਫ਼,ਤੁਹਫ਼ਾ ਹੈ ਦਰਗਾਹੀ।
ਤਾਂ ਤਾਂ ਮਿਹਨਤ ਲੱਧੀ ਯੂਸਫ਼ ਜਾਂ ਜਾਂ ਲੇਖੇ ਆਹੀ।636।
ਨ ਉਸ ਆਪ ਲਖਾਇਆ[4] ਮੂਲੇ,ਨ ਅਸਾਂ ਕਦਰ ਪਛਾਤਾ।
ਕੰਮ ਪਏ ਅਜ਼ਮਾਇਆ ਯੂਸਫ਼, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਦਰ ਪਛਾਤਾ।637।
ਸੱਦਣ ਆਵਣ ਫਿਰ ਫਿਰ ਜਾਵਣ, ਯੂਸਫ਼ ਮੂਲ ਨ ਆਵੇ।
ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਸ਼ਾਹ ਕਰੋ ਅਰਜ਼ੋਈ[5],ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਦੇਰ ਲਗਾਵੋ।638
ਮੈਂ ਬੰਦੀ ਵਿਚ ਜ਼ਹੀਰੀ[6]ਲੱਧੀ, ਬੇ-ਤਕਸੀਰ ਗੁਨਾਹੀਂ।
ਸੱਚ ਸਿੰਝਾਤੇ ਮਾਰੇ ਰੋਈ,ਅਜ਼ਰ ਲਈਏ ਦਰਗਾਹੋਂ।639।
ਤੋ ਮਾਹਾਂ ਦਾ ਵਿਚ ਪੰਘੂੜੇ, ਲੜਕਾ ਸੀ ਸ਼ੀਰ-ਖੋਰਾਂ[7]।
ਉਹ ਗਵਾਹੀ ਸੁਣੀ ਨਾਹੀਂ, ਕੈਦ ਕੀਚਣ ਕਰ ਜ਼ੋਰਾ।640।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਛੁਰੀਆਂ ਨਾਲ ਤਰੂੰਜਾਂ[8],ਕਟਦਿਆਂ ਕੀਤੇ ਦਸਤ[9]ਲੀਰਾਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਰੰਨਾਂ ਸੱਦ ਪੁੱਛੇ ਕੋਈ, ਮੈਂ ਵਿਚ ਕਿਆ ਤਕਸੀਰਾਂ।641।
