ਯੂਸਫ਼ ਜ਼ੁਲੈਖਾ
75
ਕਿਸਮਤ ਕਰ ਕੇ ਦਿਓ ਦਾਣੇ, ਜਿਹਾ ਖਰਚ ਕਿਸੇ ਦਾ।
ਨਾਲ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਜੋ ਕੋਈ ਚੱਲੇ, ਰਹਿਸੀ ਸ਼ਰਮ ਉਸੇ ਦਾ।633।
ਮੁਲਕ ਹੋਸੀ ਮਾਮੂਰ[1] ਤੁਸਾਡਾ, ਆਜਿਜ਼[2] ਹੋਗ ਨ ਕੋਈ।
ਮੁਲਕਾਂ ਵਿਚ ਖਰਾਬੀ ਹੋਸੀ,ਜੋ ਰੱਬ ਕਰੇ ਸੋ ਹੋਈ।634।
ਸੁਣ ਤਾਬੀਰ ਮੁਰੱਤਬ[3] ਸਾਰੀ, ਜਾਇ ਵਜ਼ੀਰ ਸੁਣਾਈ।
ਸ਼ਾਹ ਹੋਇਆ ਮੁਤਹੱਯਰ ਸੁਣਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਦਿਲ ਭਾਈ।635।
ਲਾਹ ਜ਼ੰਜੀਰ ਮੰਗਾਓ ਯੂਸਫ਼, ਤੁਹਫ਼ਾ ਹੈ ਦਰਗ਼ਾਹੀ।
ਤਾਂ ਤਾਂ ਮਿਹਨਤ ਲੱਧੀ ਯੂਸਫ਼ ਜਾਂ ਜਾਂ ਲੇਖੇ ਆਹੀ।636।
ਨ ਉਸ ਆਪ ਲਖਾਇਆ[4] ਮੂਲੇ, ਨ ਅਸਾਂ ਕਦਰ ਪਛਾਤਾ।
ਕੰਮ ਪਏ ਅਜ਼ਮਾਇਆ ਯੂਸਫ਼, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਦਰ ਪਛਾਤਾ।637।
ਸੱਦਣ ਆਵਣ ਫਿਰ ਫਿਰ ਜਾਵਣ, ਯੂਸਫ਼ ਮੂਲ ਨ ਆਵੇ।
ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਸ਼ਾਹ ਕਰੇ ਅਰਜ਼ੋਈ[5], ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਦੇਰ ਲਗਾਵੇ।638।
ਮੈਂ ਬੰਦੀ ਵਿਚ ਜ਼ਹੀਰੀ[6] ਲੱਧੀ, ਬੇ-ਤਕਸੀਰ ਗੁਨਾਹੋਂ।
ਸੱਚ ਸਿੰਝਾਤੇ ਮਾਰੇ ਰੋਈ,ਅਜ਼ਰ ਲਈਏ ਦਰਗਾਹੋਂ।639।
ਤ੍ਰੈ ਮਾਹਾਂ ਦਾ ਵਿਚ ਪੰਘੂੜੇ, ਲੜਕਾ ਸੀ ਸ਼ੀਰ-ਖੋਰਾ[7]।
ਉਹ ਗਵਾਹੀ ਸੁਣੀ ਨਾਹੀਂ, ਕੈਦ ਕੀਚਣ ਕਰ ਜ਼ੋਰਾ।640।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਛੁਰੀਆਂ ਨਾਲ ਤਰੁੰਜਾਂ[8], ਕਟਦਿਆਂ ਕੀਤੇ ਦਸਤ[9] ਲੀਰਾਂ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਰੰਨਾਂ ਸੱਦ ਪੁੱਛੇ ਕੋਈ, ਮੈਂ ਵਿਚ ਕਿਆ ਤਕਸੀਰਾਂ।641।
