ਪੰਨਾ:ਰਾਜਾ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ.pdf/104

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਭੋਲੇ ਨਾ ਬਣੋ ਪਾਤਸ਼ਾਹੋ ! ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪੱਕੇ ਸਬੂਤ ਮਿਲ ਚੁਕੇ ਹਨ ।
 ‘‘ ਸਾਨੂੰ ਭੀ ਤਾਂ ਪਤਾ ਲਗੇ । ’’
 ‘‘ ਕੰਵਰ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਪੁਛ ਲਓ । ’’
ਮਹਾਰਾਜਾ ਖੜਕ ਸਿੰਘ ਦੀ ਗਲ ਨੂੰ ਟਾਲਣ ਦਾ ਰਾਜਾ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇਹ ਸਚੱਜਾ ਢੰਗ ਕੱਢ ਲਿਆਂ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਭੇਦ ਖੁਲ ਜਾਣ ਦਾ ਤੌਖਲਾ ਸੀ । ਕੰਵਰ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਮਹਾਰਾਜਾ ਖੜਕ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇਕ ਠੰਢਾ ਹਾਉਕਾ ਭਰਿਆ ਤੇ ਨਫਰਤ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਫਰ ਲਿਆ ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਰਾਜਾ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ ਸ੍ਰਦਾਰ ਚੇਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ- ‘‘ ਭਾਈਆ ਚੇਤ ਸਿੰਘ ਤੇ ਤੇਰੇ ਦੱਸੇ ਅੱਠ ਦਿਨ ਤਾਂ ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਪਰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ ।
 ‘‘ ਰਾਜਾ ਜੀ ਮਾਫ ਕਰੋ। ’’ ਸ: ਚੇਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ।
 ‘‘ ਮਾਫੀ ਕੰਵਰ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਮੰਗੋ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਹੁਕਮ ਦਾ ਨੌਕਰ ਹਾਂ | ’’ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਹੈਕੜ ਨਾਲ ਕਿਹਾ।
ਮਹਾਰਾਜਾ ਖੜਕ ਸਿੰਘ ਫੇਰ ਬੋਲਿਆ, ਵੇਖ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ, ਖੂਨ ਖਰਾਬੇ ਵਿਚ ਨਾ ਪਓ । ਸ: ਚੇਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਤੇਰਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵਿਗਾੜਿਆ ਇਸ ਏਨਾਹ ਦੇ ਖੂਨ ਵਿਚ ਹੱਥ ਨਾ ਰੰਗ । ਨਤੀਜਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੇਗਾ।’’
 ‘‘ ਮਹਾਰਾਜ ! ਮੈਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰ

-੧੦੦-