ਪੰਨਾ:ਰਾਜਾ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ.pdf/52

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ


ਪਤਵੰਤੇ ਪ੍ਰਾਹੁਣਿਆਂ ਦਾ ਜੀ ਜਾਣ ਲਈ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਕ ਦਿਨ ਲੰਘ ਗਿਆ ਤੇ ਦੂਜਾ ਆਇਆ। ਏਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲਸੇ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਠੀਕ ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਦ ਮਹਿਫਲ ਗਰਮ ਹੋਈ, ਪੰਜਾਬ ਸ਼ੇਰ ਪਰ ਅਚਾਨਕ ਲਕਵੇ ਤੇ ਫਾਲਜ ਦੀ ਬੀਮਾਰ’ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿਤਾ, ਜਬਾਨ ਬੰਦ ਪੈ ਗਈ ਤੇ ਮੁੰਹ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਜਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਸ਼ੇਰ ਮੰਜੇ ਪਰ ਢਹਿ ਪਿਆ;ਪਰ ਪ੍ਰਾਹੁਣਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਆਉਣ ਦਿਤਾ-ਮਹਿਫਲ ਗਰਮ ਰਹੀ ਪਰ ਫਿਕੇ ਫਿਕੀ। ਠੀਕ ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਲੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬਾਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕੌਮਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਮੰਦੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਂਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਿਸਣ ਲਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ ਦਾ ਕਦਮ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਪੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਸੁਤੰਤਰ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਮੰਜੇ ਪਰ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਏ। ਇਹ ਸਿਖ ਰਾਜ ਲਈ ਭੈੜੀ ਤੇ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ ਲਈ ਚੰਗੀ ਫਾਲ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਕੀ ਹੈ। ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ ਦੀ ਮਿਤਰਤਾ ਕੁਟਲ ਨੀਤੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਅਧੂਰਾ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਾਨੋ ਸਿਰ ਰਹਿਤ ਲਾਸ਼, ਇਸ ਲਈ ਮਿਤਰਤਾ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਤੇ ਰੁਸ ਦਾ ਡਰ ਦੱਸ ਕੇ ਉਸਨੇ ਸਿਖ ਰਾਜ ਵਿਚ ਪੈਰ ਰਖਣੇ ਸ਼ਰੁ ਰਖੇ ਤੇ ਇਹ ਅਜੇਹੇ ਸਬਜ਼ ਕਦਮ ਆਏ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਢਾਹ ਲਗਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ, ਇਸ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮੰਜੇ ਤੇ ਪੈ ਗਿਆ, ਉਸ ਮੰਜੇ ਤੋਂ ਜਿਸ ਤੇ ਹਾਲਾਂ ਤਕ ਨਾ ਕੋਈ ਉਠਿਆ ਏ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਠ ਸਕੇਗਾ..... ਜ਼ਾਲਮ ਮੌਤ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ

-੪੮-