ਪੰਨਾ:ਰਾਜਾ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ.pdf/84

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਝਪਟ ਬਾਜ਼ ਜਿਹੀ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ।
ਜਿਉਂ ਹੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚੋਂ ਇਸ ‘ਤੂੰ ਤੂੰ ’ ‘ਮੈਂ ਮੈਂ' ਦੇ ਪਿਛੋਂ ਉਹ ਨਿਕਲਿਆ । ਸਿਧਾ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਪਜਿਆ । ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਕਮਾਨ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਸੁਚੇਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੀ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤਕ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਜਦ ਤਕ ਬਾਕੀ ਸਿਖ ਸ੍ਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਭੀ ਨਾਲ ਨਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਇਸੇ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਛਾਉਣੀ ਦੀਆਂ ਬਾਰਕਾਂ ਵਿਚ ਸ: ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧਾਵਾਲੀਏ, ਸ: ਲਾਲ ਸਿੰਘ, ਸ: ਕੇਸਰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਜਨਰਲ ਗਾਰਡਨਰ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ-
 ‘‘ ਭਰਾਵੋ ! ਜਿਸ ਸਿਖ ਰਾਜ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵਧਾਇਆ ਹੈ, ਅਜ ਉਹ ਜਾ ਰਿਹਾ ਜੋ ’’ । ’’ ਗਲ ਕੀ ਏ ਭਾਈਆ ! ’’ ਦਾਰ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪੁਛਿਆ ।
 ‘‘ ਕੁਝ ਨਾ ਪੁਛ ਭਰਾਵਾ! ਸਾਡੀ ਤੇ ਸ਼ੇਰੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕੀਤੀ ਕਰਾਈ ਪਰ ਸਵਾਹ ਪੈ ਰਹੀ ਏ । ’’
 ‘‘ ਫੇਰ ਵੀ ਕੋਈ ਗਲ ਤਾਂ ਕਰੋ । ’’
 ‘‘ ਗਲ ਕੀ ਕਰਾਂ ਭਰਾਵਾ! ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਦਕਿਸ਼ਤੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰਾਜ ਅੰਗੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨ ਲਈ ਗਲ ਬਾਤ ਹੋ ਰਹੀ ਏ । ’’
 ‘‘ ਸਾਡੇ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਕੌਣ ਏ ਪੰਜਾਬ ਵਲ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ । ’’ ਸ: ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਗੁਸੇ ਨਾਲ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ

-੮੦-