ਪੰਨਾ:ਰਾਜਾ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ.pdf/88

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਚਾਲ ਅਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕ ਨਹੀਂ ਚਲਣੀ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ! ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਉਮੀਦਾਂ ਪਰ ਪਾਣੀ ਫੇਰ ਦੇਣਾ ਏ।

ਕੰਵਰ ਨੌ ਨਿਹਾਲ ਸਿੰਘ ਪਿਸ਼ਾਵਰ ਤੋਂ ਦੁਪਹਿ ਲਾਹੌਰ ਪੁਜ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਜਦੇ ਹੀ ਰਾਜਾ ॥ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸ਼ਾਲਾਮਾਰ ਬਾਗ ਵਿਚ ਉਸ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾ | ਕੰਵਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਮਹਾਰਾਣੀ ਚੰਦ ਕੌਰ ਵੀ ਇਸ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਕੋਈ ਦੋ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਗੱਲਾਂ ਬਾਤਾਂ ਹੈ ਰਹੀਆਂ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮਰ ਚੰਦ ਕੌਰ ਤੇ ਕੰਵਰ ਨੌਨਿਹਾਲ ਸਿੰਘ ਪਰ ਇਹ ਗਲ ਸਾਣ ਦਿਤੀ ਕਿ ਮਹਾਰਾਜ਼ਾ ਖੜਕ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸ: ਚੇਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਅੱਗੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਜਿਹਾ ਕੁ ਅਸੀਂ ਉਪਰ ਦੱਬ ਆਏ ਹਾਂ ; ਰਾਜਸੀ ' ਵਿਚ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਦਾ ਸੱਜਣ ਨਹੀਂ। ਪਿਉਂ ਪੁਤਰ ਦਾ ' ਹੈ ਰਾਜਾ ਧਿਆਨ | ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ। ( ਵੀ ਇਸ ਮੌਕੇ ਪਰੇ ਲਾਂ ਬਾਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ੫ ਨੇ ਮਹਾਰਾਣ ਹਲ ਸਾਬਤ ਕਰੋ। ਸ: ਚੇਤ ਸਿੰਘ ਸਿਖ ਰਾਜੇ ' ਰਾਜਸੀ ਸੰਸਾਰ ॥ ਹੋਰ ਦਾ ਨਹੀਂ ਤੇ ਮਮ ਰੰਨ ਗੋਹਜ ਦੇ ਬੰਦੇ ਪੁਤਰ ਪਿਉ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਰੰਨ ਖਸਮ ਦੀ ਨਹੀਂ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਰਾਜ ਦੀ ਭੁਖ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਜ ਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਨ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਰ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਬੜੇ ਕੱਚੇ ਹੁੰਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਲਾਲਚ ਉਨਾਂ ਵਿਚ ਇਤਨਾ ਪਿਆਰ ਬਾਲਾ ਰਹਿਣ ਦਿੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕੀਤੀ ਗਲ ਦੀ ਆਪ ਤਸਦੀਕ ਕਰ ਸਕਣ । ਇਹੋ ਗਲ ਮਹਾਰਾਜਾ ਖੜਕ ਕੰਵਰ ਨੌਨਿਹਾਲ ਸਿੰਘ ਤੇ ਮਹਾਰਾਣੀ ਚੰਦ ਕੌਰ ਬੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਏ । ਰਾਜਾ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਮਾਲ ਦੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਗਲ ਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ ' ਆਪਸ ਵਿਚ ਖੜਕ ਸਿੰਘ ( ਕੌਰ ਬਾਰੇ ਕਹੀ

-

੮੪

ਲ ਹੁਸ਼ਿਆਰੀ