ਪੰਨਾ:ਰਾਜਾ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ.pdf/97

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਇਕ ਵਾਰ ਨਹੀਂ, ਦੋ ਵਾਰ ਨਹੀਂ, ਕਈ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹਿਆ । ਦਸਤਖਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਵਾਰ ਕਲਮ ਚੁਕੀ ਤੇ ਰਖੀ, । ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਇਸ ਸਮੇਂ ਇਕ ਤਕੜਾ ਘੋਲ ਮਚਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੀ ਕੈਦ ਦੇ ਹੁਕਮ ਪਰ ਦਸਤਖਤ ਕਰੇ-ਇਹ ਮੰਨਣ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਕਦ ਵੀ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਆਖਰ ਉਸ ਨੇ ਕਲਮ ਹੱਥੋਂ ਰਖ ਦਿਤੀ ਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ- ‘‘ ਰਾਜਾ ਜੀ ! ਮੈਥੋਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇਗਾ । ’’
ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ ਫੇਰ ਘਬਰਾਇਆ । ਬਣਿਆ ਬਣਾਇਆ ਖੇਡ ਫਰ ਵਿਗੜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ- ‘‘ ਕੰਵਰ ਜੀ, ਬੜੇ ਭੋਲੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ । ਇਹ ਕੀ ਬੁਜ਼ਦਿਲੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਗੀਤਾ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਉਕਾ ਹੀ ਭਲ ਗਏ ਜਾਪਦੇ ਹੋ, ਰਾਜਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਤੇ ਪਰਜਾ ਦੇ ਸੁਖ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ । ਨਾ ਕਰੋ ਦਸਤਖਤ, ਪਰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ? ਤੇਰੇ ਦਾਦੇ ਦਾ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ ਇਹ ਰਾਜ ਅੱਖ ਦੇ ਫੋਰ ਵਿਚ ਅੰਗ੍ਰੇਜ ਦੀ ਅਧੀਨਗੀ ਵਿਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ । ਇਹ ਸ਼ਾਹੀ ਕਿਲਾ ਤੇ ਰਾਜ ਮਹੱਲ ਲਾਲ ਮੂੰਹਾ ਵਾਲੇ ਮੱਲ ਲੈਣਗੇ । ਤੁਹਾਡਾ ਤੇ ਸਾਡਾ ਅੰਤ ਭਗਵਾਨ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਏ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਹਾਲਤ ਪ੍ਰਵਾਨ ਏ ? ਤੇ ਕੀ ਉਸ ਖਤਰੇ ਤੋਂ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਕਾਗਜ਼ ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ?’’
“ਬੀਬਾ ਜੀ ! ਦਸਤਖਤ ਕਰ ਦਿਓ, ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬਦੇ ਦੇ

-੯੩-