ਪੰਨਾ:ਵਸੀਅਤ ਨਾਮਾ.pdf/108

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਉਸ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂਂ ?
ਬੁਰਾਈ-ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਤਬਾਰ ਦੇ ਕਾਬਲ ਨਹੀ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਰਜਨੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸਾਂ।
ਸਚਾਈ-ਦੋ ਦਿਨ ਅਗੇ ਪਿਛੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਕੁਛ ਬਣਦਾ ਵਿਗੜਦਾ ਨਹੀਂ, ਆਖਰ ਤੂੰ ਦੋਸ਼ ਤੇ ਕੀਤਾ ਹੈ ਨਾ।
ਬੁਰਾਈ-ਰਜਨੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਸਮਝਿਆ ਹੈ, ਇਸੇ ਲਈ ਮੈਂ ਦੋਸ਼ੀ ਹੋਇਆ ਹਾਂ । ਸਾਧੂ ਨੂੰ ਚੋਰ ਚੋਰ ਕਹਿਣ ਨਾਲ ਉਹ ਚੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਚਾਈ-ਅਛਾ ਜੋ ਚੋਰ ਕਹੇ ਉਹ ਦੋਸ਼ੀ, ਤੇ ਜੋ ਚੋਰੀ ਕਰੋ ਉਹ ਸਾਧੂ ?
ਬੁਰਾਈ-ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਝਗੜਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ । ਦੇਖ, ਰਜਨੀ ਨੇ ਮੇਰਾ ਕਿੱੱਨਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਦੇਸ ਚੋਂ ਮੇਰਾ ਔਣਾ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ ।
ਸਚਾਈ-ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਸਚਿਆ ਸੀ, ਜਦ ਉਸ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਪਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ, ਤਦ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਠੀਕ ਹੀ ਕੀਤਾ ਸੀ । ਤੂੰ ਹੀ ਦਸ ਜਿਸ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਪਤੀ ਆਪਣੀ ਛਡ ਕਿਸੇ ਦੂਸਰੀ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਮਗਰ ਜਾ ਲਗੇ ਭਲਾ ਉਸ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਗੁਸਾ ਨ ਕਰੇਗੀ ?
ਬੁਰਾਈ-ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਲੈਣਾ ਹੀ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਰਮ ਏ-ਹੋਰ ਦੂਸਰਾ ਅਪਰਾਧ ਹੀ ਕੀ ਏ ?
ਸਚਾਈ-ਇਹ ਗਲ ਤੂੰ ਇਕ ਵਾਰ ਵੀ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਪੁਛੀ ਹੈ ?
ਬੁਰਾਈ-ਨਹੀਂ।
ਸਚਾਈ-ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਛੇ ਬਗੈਰ ਹੀ ਏਨਾ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ । ਜੋ ਰਜਨੀ ਨੇ ਅੰਜਾਣ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਪੁਛੇ ਬਿਨਾ ਹੀ ਗੁੱਸਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਏਸੇ ਲਈ ਏਨਾ ਤੁਫਾਨ ਮਚਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ? ਇਹ ਸਭ ਵਿਅਰਥ ਗਲਾਂ ਹਨ । ਕੀ ਮੈਂ ਦਸ ਦਿਆਂ ਕਿ ਤੇਰਾ ਗੁਸਾ

੧੦੭