ਪੰਨਾ:ਵਸੀਅਤ ਨਾਮਾ.pdf/66

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਨਚਦੀ ਰਜਨੀ ਉਥੇ ਆਈ ਤੇ ਗੁਬਿੰਦ ਲਾਲ ਨੂੰ ਪੁਛਿਆ-ਕੀ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ?

ਗੁਬਿੰਦ-ਤੂੰ ਹੀ ਦਸ ?
ਰਜਨੀ--ਮੇਰਾ ਕਾਲਾ ਰੂਪ !
ਗੁਬਿੰਦ--ਵਾਹ ! ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਆਪਣੀ ਹੀ ਲਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਏ ?
ਅਤਿਅੰਤ ਕ੍ਰੋਧਤ ਹੋ ਕੇ ਰਜਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ-ਕਿਉਂ ? ਮੈਨੂੰ ਸਚਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ? ਕੀ ਮੇਰੇ ਸਿਵਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡੀ ਚਿੰਤਾ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਹੈ ?
ਗੁਬਿੰਦ-ਹੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ! ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ।
ਤਦ ਰਜਨੀ ਨੇ ਬੜੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗੁਬਿੰਦ ਲਾਲ ਦਾ ਗਲ ਫੜ ਕੇ ਮੂੰਹ ਚੁੰਮ ਲਿਆ, ਅਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾਂਦਿਆਂ ਪੁਛਿਆ ਕਹੋ ਨਾ, ਕੀਹਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ?
ਗੁਬਿਦ-ਤੈਨੂੰ ਦਸ ਕੇ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ?
ਰਜਨੀ-ਕਹੋ ਤੇ ਸਹੀ ।
ਗੁਬਿਦ-ਤੂੰ ਗੁਸਾ ਕਰੇਂਂਗੀ।
ਰਜਨੀ--ਅਛਾ ਕਰਾਂਗੀ ਤਾਂ ਫਿਰ ਕੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਹੋ ਤੇ ਸਹੀ ।
ਗੁਬਿਦ-ਪਹਿਲੇ ਦੇਖ ਆ ਸਾਰੇ ਖਾ ਪੀ ਚੁਕੇ ਹਨ ਯਾਂ ਨਹੀਂ।
ਰਜਨੀ-ਅਛਾ ਦੇਖ ਔਂਦੀ ਹਾਂ ।........ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋ ਤਾਂ ਸਹੀ
ਉਹ ਕੋਣ ਹੈ ?
ਗੁਬਿੰਦ-ਰਾਣੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸਾਂ।
ਰਜਨੀ ਰਾਣੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ?
ਗੁਬਿੰਦ-ਮੇਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਰਜਨੀ-ਜਾਣਦੇ ਤੇ ਹੋ, ਦਸੋ ਵੀ।
ਗੁਬਿੰਦ-- ਕੀ ਆਦਮੀ ਆਦਮੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ?
ਰਜਨੀ-ਨਹੀਂ, ਜੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਉਸੇ

੬੫