ਪੰਨਾ:ਸਭਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ.pdf/11

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ
(੧੦)

ਮਹਾਤਮਾ ਅਪਣੇ ਚਾਲੀਸ ਸਿੱਖੋਂ ਸਹਿਤ ਮੇਰੇ ਘਰ ਪਧਾਰੇਂਗੇ ਇਸ ਸਮਾਚਾਰ ਕੇ ਸੁਨਤੇ ਹੀ ਉਸਨੇ ਭਾਂਤਿ ਭਾਂਤਿ ਦੇ ਖਾਨੇ ਪਕਵਾਏ ਔਰ ਕੋਈ ਥਾਲ ਮੇਵੇ ਮਿਠਿਆਈ ਕੇ ਔਰ ਕਈ ਪਟੰਬਰੋਂ ਔਰ ਕੰਚਨ ਵਸਤ੍ਰੋ ਔਰ ਰੁਪੱਯੇ ਮੁਹਰੋਂ ਅਰ ਰਤਨੋਂ ਕੇ ਸਜਵਾ ਰੱਖੇ ਇਸ ਆਸ਼ਾ ਪਰ ਕਿ ਜਗਤ ਕੇ ਮਹਾਤਮਾ ਕਲ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਵੇਂਗੇ ਤਬ ਮੈਂ ਸਬ ਵਸਤੂ ਉਨਕੇ ਆਗੇ ਧਰ ਅਤਿ ਦੀਨ ਹੋ ਪੈਰੋਂ ਪਰ ਗਿਰੰਗੀ ਕਿ ਇਤਨੇ ਮੇਂ ਪ੍ਰਾਤਹਕਾਲ ਹੁਆ ਅਰ ਵੇ ਮਹਾਤਮਾ ਉਨਹੀਂ ਚਾਲੀਸੋਂ ਸਿੱਖੋ ਕੇ ਸਾਥ ਅਪਨੀ ਪੁਰਾਨੀ ਰੀਤਿ ਸੇਸੋਨੇ ਚਾਂਦੀ ਕੀ ਈਟੋ ਪਰ ਪਾਂਵ ਰਖਤੇ ਹੂਏ ਹੁਸਨਬਾਨੋਂ ਕੇ ਘਰ ਆਇ ਪਹੁੰਚੇ ਔਰ ਹੁਸਨਬਾਨੋਂ ਨੇ ਦ੍ਵਾਰ ਸੇ ਬੈਠਨੇ ਕੀ ਜਗਹ ਤਕ ਜ਼ਰੀ ਕਾ ਬਿਛੋਨਾ ਪਹਲੇ ਸੇ ਬਿਛਵਾ ਰੱਖਾ ਥਾ ਉਸਕੋ ਰੋਟਤੇ ਹੁਏ ਰਾਜ ਆਸਨ ਪਰ ਜਾ ਬੈਠੇ ਅਰ ਹੁਸਨਬਾਨੋਂ ਕੇ ਸੇਵਕ ਰਤਨ ਕੇ ਥਾਲ ਉਨਕੇ ਸਾਮਨੇ ਲਾਏ ਉਨ੍ਹੋਂ ਨੇ ਕਿਸੀ ਕੋ ਅੰਗੀਕਾਰ ਨਹੀ ਕੀਆ ਔਰ ਕਹਾ ਕਿ ਇਹ ਵਸਤ੍ਰ ਮੇਰੇ ਕਿਸ ਕਾਮ ਕੀ ਹੈ ਫਿਰ ਵਹ ਭੀਤਰ ਗਏ ਅਰ ਕਈ ਥਾਲ ਅੱਛੇ ਅੱਛੇ ਵਸਤ੍ਰੋ ਕੇ ਲਾਏ ਉਸਨੇ ਵੁਹ ਭੀ ਪਸਿੰਦ ਨ ਕੀਏ ਫਿਰ ਵੇ ਮਹਾਤਮਾਂ ਮਹਿਲ ਮੇਂ ਗਏ ਔਰ ਬਹੁਤ ਸੇ ਥਾਲ ਮੇਵੇ ਮਿਠਾਈ ਕੇ ਲਾਏ ਔਰ ਏਕ ਬਡਾ ਸ਼ਾ ਦਸਤਰਖਾਨ ਬਹੁਤ ਅੱਛਾ ਬਿਛਾ ਕਰਕੇ ਉਪਰ ਚੁਨਣੇ ਲਗੇ ਵੇ ਥਾਲ ਸੋਨੇ ਚਾਂਦੀ ਕੇ ਵਾਸਨੋਂ ਸੇ ਭਰ ਔਰ ਉਨਮੇਂ ਭਾਂਤਿ ਭਾਂਤਿ ਕੇ ਖਾਨੇ ਧਰੇ ਥੇ ਔਰ ਰਾਜਿਓਂ ਕੇ ਬੈਠਨੇ ਜੋਗ ਬਿਛੋਨਾਂ