ਪੰਨਾ:ਸਭਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ.pdf/214

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ
(੨੧੩)

ਸੁਨ ਕਰ ਹਾਤਮਨੇ ਥੋੜੇ ਸੇ ਪਾਨੀ ਪਰ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ ਕਰ ਸਰਤਕ ਕੋ ਦੇਕਰ ਕਹਾ ਕਿ ਤੂੰ ਇਸ ਪਾਨੀ ਕੋ ਲੇਕਰ ਜਾਕੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਕਾ ਨਾਮ ਲੇਕਰ ਉਨ ਪਰ ਛਿੜਕ ਦੇ ਫਿਰ ਤੂ ਈਸ਼੍ਵਰ ਕੇ ਨਾਮ ਕਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇਖ ਸਰਤਕ ਵੁਹ ਪਾਨੀ ਲੇ ਗਿਆ ਔਰ ਉਨ ਬ੍ਰਿਖੋਂ ਪਰ ਛਿੜਕਨੇ ਲਗਾ ਈਸ਼੍ਵਰ ਕੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਔਰ ਇਸ ਨਾਮ ਕੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੇ ਸਭ ਕੇ ਸਭ ਜੈਸੇ ਥੇ ਵੈਸੇ ਹੀ ਹੋਕਰ ਪੂਛਨੇ ਲਗੇ ਕਿ ਅਰੇ ਸਰਤਕ ਸ਼ਾਮ ਅਹਿਮਰ ਕਹਾਂ ਹੈ ਉਸਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਵੁਹ ਤੁਮ ਸਭ ਕੋ ਜਾਦੂ ਸੇ ਬ੍ਰਿਖ ਬਨਾ ਕਰਕੇ ਕਮਲਾਕ ਕੇ ਪਾਸ ਗਿਆ ਹੈ ਹਾਤਮ ਨੇ ਇਸਮ ਆਜ਼ਮ ਪੜ੍ਹ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਤੁਮਕੋ ਮਾਨੁੱਖ ਬਨਾਯਾ ਹੈ ਤੁਮ ਅਪਨੀ ਦਯਾ ਕਹੋ ਕਿ ਕੈਸੇ ਥੇ ਉਨੌਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਮ ਧਰਤੀ ਮੇਂ ਗਡੇ ਹੁਏ ਥੇ ਤੁਰਨੇ ਫਿਰਨੇ ਕਾ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਮ ਨਹੀਂ ਸਾ ਔਰ ਗਾਂਠ ਗਾਂਠ ਦੁਖਤੀ ਥੀ ਅਬ ਈਸ਼੍ਵਰ ਕੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਸੇ ਅੱਛੇ ਹੂਏ ਹੈਂ ਇਹ ਅਧਭੁਤ ਮਾਨੁੱਖ ਸੁੰਦਰ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਕਾ ਜਨ ਅਸਚਰਜਮਾਨ ਅਰ ਬਲੀ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਾਮਅਹਿਮਰ ਕੇ ਜਾਦੂ ਪਰ ਪ੍ਰਬਲ ਹੁਆ ਹੈ ਆਪਸ ਮੇਂ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਸਭ ਮਿਲਕੇ ਹਾਤਮ ਕੇ ਪਾਸ ਆਕੇ ਉਸਕੇ ਪੈਰੋਂ ਪਰ ਗਿਰਕੇ ਕਹਿਨੇ ਲਗੇ ਕਿ ਆਗੇ ਹਮ ਸ਼ਾਮ ਅਹਿਮਰ ਕੇ ਸੇਵਕੋਂ ਮੇਂ ਥੇ ਅਬ ਤੇਰੇ ਦਾਸੋਂ ਮੇਂ ਹੁਏ ਤੂਨੇ ਹਮ ਪਰ ਬੜਾ ਪਰਉਪਕਾਰ ਕੀਆ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਤੁਝ ਪਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੇ ਹਾਤਮ ਨੇ ਯਿਹ ਬਾਤੇਂ ਸੁਨ ਕਰ ਇਸਮਆਜ਼ਮ ਪੜਕਰ ਫਿਰ ਫੂੰਕਾ ਕਿ ਉਨਮੇਂ ਜੋ ਜਾਦੂ ਕੀ ਰਸਮ ਬਾਕੀ ਥੀ ਸੋ ਵੁਹ ਭੀ ਜਾਤੀ ਰਹੀ ਜੈਸੇ ਥੇ ਵੈਸੇ ਹੋਕਰ