ਪੰਨਾ:ਸਭਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ.pdf/308

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ
(੩੦੬)

ਕੁਛ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ ਨਹੀਂ ਤੋ ਆਰ ਡਾਲੂੰਗਾ ਇਤਨੇ ਮੇਂ ਮਕਰਨਸ ਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਜੋ ਤੁਮ ਹਜ਼ਰਤ ਸੁਲੈਮਾਨ ਕੀ ਸੌਗੰਦ ਖਾਓ ਕਿ ਉਸ ਮਾਨੁਖਯ ਕੋ ਲੇਕਰ ਤੁਝਕੋ ਛੋਡ ਦੇਵਾਂਗਾ ਤੁਝਕੋ ਕੁਛ ਨਾ ਕਹੂੰਗਾ ਤੋਂ ਅਬੀ ਉਸ ਮਾਨੁਖਯ ਔਰ ਪਰੀਜ਼ਾਦ ਕੋ ਤੁਮਾਰੇ ਪਾਸ ਲਾਦੂੰ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਹਮਾਰੇ ਤੁਮਾਰੇ ਬੀਚ ਹਜ਼ਰਤ ਸੁਲੈਮਾਨ ਹੈ ਤੇਰੇ ਸਾਥ ਮੈਂ ਕਬੀ ਛਲ ਨਾ ਕਰੂੰਗਾ ਉਸਨੇ ਅਪਨੇ ਨੌਕਰੋਂ ਮੇਂ ਸੇ ਏਕ ਕੋ ਕਹਾ ਕਿ ਉਸ ਕੂਏਂ ਮੇਂ ਏਕ ਮਨੁਖਯ ਔਰ ਏਕ ਪਰੀਜ਼ਾਦ ਜੋ ਕੈਦ ਮੇਂ ਹੈਂ ਉਨਕੋ ਇਸੀ ਵਕਤ ਲਾਓ ਵੁਹ ਦੌੜੇ ਔਰ ਹਾਤਮ ਕੋ ਪਰੀਜ਼ਾਦ ਸਮੇਤ ਲੇ ਆਏ ਪਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ਹਾਤਮ ਕੋ ਦੇਖਤੇ ਹੀ ਤਖ਼ਤ ਪਰ ਬੈਠਾ ਲੀਆ ਔਰ ਉਸਕੋ ਕਹਾ ਕਿ ਮੈਨੇ ਤੁਝਕੋ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਕਹਿਦੀਆ ਥਾ ਕਿ ਰਾਹ ਮੇਂ ਮਾਨੁਖ ਕੇ ਦੁਖਦਾਈ ਦੇਵ ਬਹੁਤਸੇ ਰਹਿਤੇ ਹੈਂ ਸੋ ਤੁਮਕੇ ਜੀਤਾ ਨਾ ਛੋਡੇਂਗੇ ਹਾਤਮ ਬੋਲਾ ਕਿ ਜੋ ਭਾਗ ਮੇਂ ਹੈ ਵਹੀ ਹੋਤਾ ਹੈ ਸਬ ਅਵਸਥਾ ਮੇਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਕਾ ਧੰਨਯਵਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਏ ਫਿਰ ਪਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦੀਆ ਕਿ ਇਸ ਮਹਾਂ ਦੁਸ਼੍ਟ ਮਕਰਨਸ ਕੋ ਨਾ ਛੋਡਨਾ ਚਾਹੀਏ ਇਸੀ ਲਕੜੀਆਂ ਕੇ ਢੇਰ ਮੇਂ ਰਖਕੇ ਜਲਾ ਦੇਨਾ ਚਾਹੀਏ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਕਾ ਉਤਪਾਤ ਉਠ ਜਾਇ ਯਹ ਸੁਨਤੇ ਹੀ ਪਰੀਜ਼ਾਦੋਂ ਨੇ ਮਕਰਨਸ ਕੋ ਉਸ ਕੇ ਸਾਥੀਓ ਸਮੇਤ ਉਸ ਲੱਕੜੀਓ ਕੇ ਢੇਰ ਮੇਂ ਡਾਲ ਕੇ ਆ ਲਗਾ ਦੀ ਤਬ ਉਸਨੇ ਪੁਕਾਰਾ ਕਿ ਤੂਨੇ ਹਜ਼ਰਤ ਸੁਲੈਮਾਨ ਕੋ ਬੀਚ ਮੇਂ ਦੇ ਕਰਕ ਯਿਹ ਪ੍ਰਤੱਗਯਾ ਕੀ ਥੀ ਕਿ ਪਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ