ਪੰਨਾ:ਸਭਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ.pdf/76

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ
(੭੫)

ਨੇ ਬਹੁਤਸੇ ਰੁਪੱਯੇ ਮੋਹਰੇਂ ਔਰ ਰਤਨ ਕੇ ਥਾਲ ਮੰਗਵਾ ਕਰ ਉਸਕੇ ਆਗੇ ਧਰੇ ਔਰ ਕਹਾ ਕਿ ਯੱਦਪਿ ਯਹ ਤੁਮਾਰੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਪਰੰਤੁ ਹਮਾਰੀ ਪਰਸੰਨਤਾ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸਕੋ ਤੁਮ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰੋ ਹਾਤਮ ਬੋਲਾ ਕਿ ਮੈਂ ਇਕੇਲਾ ਇਨਕੋ ਕੈਸੇ ਉਠਾਊਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਪਨੇ ਲੋਗੋਂ ਸੇ ਬੁਲਾਕਰ ਕਹਾ ਕਿ ਯਿਹ ਸਭ ਧਨ ਰਤਨ ਤੁਮ ਅਪਨੇ ਸਿਰ ਪਰ ਰੱਖ ਕਰਕੇ ਇਸਕੇ ਸਾਥ ਲੇ ਜਾਓ ਹਾਤਮ ਉਸ ਸੇ ਬਿਦਾ ਹੂਆ ਰਾਜਾ ਕੇ ਲੋਗੋਂ ਨੇ ਉਸੇ ਸਭ ਵਸਤੂ ਸਮੇਤ ਏਕ ਮਹੀਨੇ ਮੇਂ ਉਸ ਗੜ੍ਹੇ ਪਰ ਪਹੁੰਚਾ ਦੀਆ ਔਰ ਆਪ ਚਲੇ ਗਏ ਹਾਰਸ ਕੀ ਬੇਟੀ ਨੇ ਕਈ ਖੋਜੀ ਉਸ ਗੜ੍ਹੇ ਪਰ ਬੈਠਾਲ ਰੱਖੇ ਥੇ ਵੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਭਾਗੇ ਤਬ ਹਾਤਮ ਨੇ ਪੁਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਹਾ ਕਿ ਮਤ ਭਾਗੋ ਮੈਂ ਵਹੀ ਹੂੰ ਜੋ ਗੜ੍ਹੇ ਕੇ ਸਮਾਚਾਰ ਲੇਨੇ ਕੇ ਵਾਸਤੇ ਗਿਆ ਥਾ ਈਸ਼੍ਵਰ ਕੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਸੇ ਜੀਤਾ ਆਯਾ ਹੂੰ ਵੁਹ ਉਸਕੀ ਬੋਲੀ ਪਹਿਚਾਨ ਕਰ ਫਿਰੇ ਤੋ ਕਯਾ ਦੇਖਾ ਕਿ ਹਾਤਮ ਹੈ ਝਟ ਪਟ ਉਸ ਬਸਤ ਕੋ ਉਠਵਾ ਕਰਕੇ ਸਰਾਇ ਮੇਂ ਲੇ ਆਏ ਔਰ ਉਸੀ ਸੌਦਾਗਰ ਕੋ ਦੇ ਡਾਲਾ ਵੁਹ ਉਸਕੇ ਪਾਂਵ ਪਰ ਗਿਰ ਪੜਾ ਉਸਨੇ ਉਸਕੋ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲੀਆ ਫਿਰ ਯਹ ਸਮਾਚਾਰ ਉਸ ਲੜਕੀ ਕੋ ਪਹੁੰਚਾ ਉਸਨੇ ਹਾਤਮ ਕੋ ਬਲਵਾ ਕਰਕੇ ਗੜ੍ਹੇ ਕਾ ਬਿਤਾਂਤ ਪੂਛਾ ਹਾਤਮ ਨ ਬਯੋਹਾਰ ਉਸਕੋ ਸੁਨਾ ਕਰਕੇ ਕਹਾ ਕਿ ਏਕ ਬਾਤ ਮੈਨੇ ਪੂਰੀ ਕੀ ਅਬ ਦੂਸਰੀ ਬਾਤ ਕਹੋ ਉਸਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਾਰ ਰਾਤ ਕੋ ਏਕ ਸ਼ਬਦ ਸੁਨਾਈ ਦੇਤਾ ਹੈ ਕਿ ਵੁਹ ਕਾਮ ਮਨੇ