ਪੰਨਾ:ਸ਼ਰਾਬ ਕੌਰ.pdf/103

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਇਜੁਗਤ ਨਾਲ ਕੁਝ ਅਰਾਮਹੋਇਆਕੇ ਏਨੇਡਾ੬੫ ਈਚੜਦੇਨਵਾਲੇ ਪਿਆਲੇ ਦੇ ਯਾਰ,ਜਿਹੜੇਕੋਈਬਚ ਰਹੇਸ, ਸਰਮੂਹਪੋਕਪੜੇਵਾਮੁਛਤੇ ਅੜਲਾ ਖਬਰਪੁਛਦ ਨੂੰ ਘਮਾਘਮ ਆਣ ਪੁਜੇ ਕਿਉ ੨ ਸੁਖੜਾਂ, ਏਹਕੀਕਿਰਵਾਣੂ ਰੰਗਬਦਲਪਏਹੋ, - | ਕੁਝਬਹੁਤੀਪੀਗਏ , ਅਸੀ ਗਤੀਹੀਲਭ ਲਿਮ ਆਸੀ ਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਰੇਫੜੇਭਾਵੈ ਸੇਖੀਏ ਦੀਪੁਰਜੇ ਸਿਰਪੀਡਮੇਰੋਬੀਹੈ ਦੂਜਾ ਬੋਲਿਆ ਕੀਤੀ ਰਾਤ ਮੈਨੂੰ ਬੀਬਹੁਤਆਈਆਂ,ਸੀਨਾਸਾਗੇਆ । ਡੀਜ:ਨੁਝਾਖਾਕੇ ਰਾਮੇਬੀ ਡੇਰਾ,ਸਿਰਮੂ ਹਕੁਜ ਚੌਥਾ: ਹੁਣ ਨਹੀਏਸਹਟੀਏਮੰਗਉਣੀਉਰਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,ਕੇਲੇਹਟੀਤੇ ਉਤੇਜਵਾਂਗੀ । ਪੰਜਵਾਂ ਬਈਰਾਤCਸਾਡੀਮੰਡਲੀਵਿਚੋਂਚਾਰ ਆ+ | ਦੁਲਭਦੇਨਹੀ,ਘਰਦੇ ਚੂੰਡਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ। ਵੀ ਓਹਕਿਧਰੇਕੇਜਰੀਉਂਜਰੀਦੇ ਘਮਸਤਪਏ - |ਣਗੇ।ਖੈਰਉਹਤੀਆ ਜਾਣਗੇ, ਹੁਣ ਏਦਾਰੁ ਝ ਫਿਕਰਕ) ਲਓਖੀ ਬੋੜੀ ਜਿਹੀਚੁਕਓ, ਬਸ ਨੱਚੋਏ ਹੋਜਾਓ, ਪੀਦਦੀ ਢਾਲ,ਜ਼ੇਦਜਿਹੇ ਸ਼ੇਰ) . ਡਣੀ ਰਾਤੀਪੀਕੇ ਤੁਸੀਛੇਤੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ | ਮੈਂ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਜਾਚਆਸੀ ਕਿਹਣਾਦਾਗੁਲਾਲ ਬੇਆਹੈ । ਅਠਵਾਂ: ਚੱਜੀਹੋਇਆਕੀ ਜਾਨੀ ਨੂੰ ਇਹੋ ਜਿਹੇਕ| ਈਧੰਕੇ ਧੋੜੇਲਗਦੇ ਹੀਹੁੰਦੇਹਨ।ਹਨੇਰ ਹੋਇਆ| Digitized by Paniah Digital Library, www.panjabdigilib.org