ਪੰਨਾ:ਸ਼ਰਾਬ ਕੌਰ.pdf/126

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

. ੧੧੮ ਉਪਰਲੇਖੇ ਬੈਰਿਜ਼ ਲਾਲਸਾਵਤੇ ਫੀਰੋਜ਼ੀਰੰਗਦਾਪਮਾਲਾ ਮੰਗਿਆਹੈ, ਏਰੇਜ਼ੋਸੋਈਆਤਮਕਵੇਦਨਾਉ ਕੁਝਉਹੀਲੋਕਰੀਕਸਮਝਦੇਹਨਜੋਉਸਦੇਜਮਾਸੂਹਨ ਭਰ ਆਤਮਕ ਸ਼ਕਤੀ ਅਉਸਦੇਦਰਬੋਹੈ .. ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤ ਵਿਚਹੀਇਕਦੇ ਬਾਈ ਸਦਾਦੇ ਦੇਦਾਰਨਹੈ,ਰਸੀਆਲਮੂਜਬਇਸਦਾਭਾਵ ਉਸਦਮੇਬ ਹੈ,ਅਤਮਾਂ ਲੇਖਾਂਕਰਮਾਕੁਕਰਮਾਂਅਨੁਸਰਹੋਕੇਅਵੇ ਅਰਈ ਰਹੇਗਪਜੇਗਦਾਜੋ ਕਉਨ ਵੇਚਹੈ,ਉਣ ਲਈ ਹੀ ਜਾਪਦਾਹੈ,ਪਰਫਾਰਸੀਖਿਆਮੂਜਬਰਬੁਧੀਸ਼ੈਤਾਨ ਤੇ ਸੁਮਨਦੀਪੜਾਈਦਾ ਹੈ।ਸਾਰਔੜਾਇਹਿਗੁਰੂਜੀਅ ਸਤਗੁਰੂਘਾਈਬਰ ਪਾਸੋਭਜਨਤੇਨਾਮਦੀਦਾ ਲਾਗਦੇਹਨ,ਜਿਸਨਲਦੁਰਉਹੀਦੁਰਹੋਵੇੜੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾਇਕਹੋਵੇ)ਸਰਾਬੁਦਬੀਨ) ਸ਼ਬਦਾ ਸਰੂਪ ਗਰੁਰੀਥਸ਼ਾਹਬਜੀਆਦ ਵਿਚ ਇਉਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਮਾਣਸਭਔਆਇਆਆਦਰਿਆਆਏ; ਖੀਰ · ਜਿਤਪੀੜੇਮਤਦੂਰਹੇਇਰੈਲਪਵੇਵਿਚਆਇ। ਆਦਮੀ ਭਰੀ ਅਪਣਾਇਆਪਛਾਣਈਮੱਧਕੇਇ, ਪਰ ਜਿਤਪੀਤੇਖਲੌਮਵਿਸਰੈ ਦਰਗਹਮਲੈਸਏ। ਨ ਝੂਮਦਮੂਲਨਾਪੀਜਈਜੇਪਾਰਵਜਾਏ; ਵਾਚਕ ਨਨਕ ਨਦਰੀਸਤੁੰਮਦਪਾਈਏਸ਼ਤਗੁਰ ਮਿਲੇਜੇਆਇ॥ ਬਦਹਖ਼ ਕੇ ਰਹੈ ਮਹਲੀ ਪਾਵੈਬਾਇ। ਐਸ ਉਲੀਸ਼ੇਖੀਆਂ ਤੁਕਾਂਉਂਡਈਸਮਝਗਏਹੋਵੇਗੇ। 39 ਖੋਊ । ਗੁਰੂਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀਦਭਾਵਕੇਵਲਨਮਦੋਲੇਹੈ ਮੇਰ Digitized by Paniab Digital Library / www.paniabdigilib.org