ਪੰਨਾ:ਸ਼ਰਾਬ ਕੌਰ.pdf/14

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


ਵੜਿਆ।ਪਰਫੇਰ ਬੀ ਇਸੇ ਸੁਰਾਬ ਖਾਨਾ ਖਰਾਬਦੀਉਨ -- ਮਾਤਰਾ ਵੇਚਇਹੋ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿਤੇਰਾਰਖਣਾਹਾਕੇ ਹੈ,ਜੇਹੈਡੱਕੇਬੇਹੈ” ਗਲਕੀ ਇਸੇਸ਼ਰਾਬਦੀਲੂਚਮੜਾਈ ਵਿਚਰਦੇਵਦੇ ਹੱਥੋਂ ਪਾੜਿਆ ਗਿਆ ਵਡੇਮੋਕਦੀਗਹੈ ,ਕਿ ਏਡੇ ਤੇਜਈਪ੍ਰਤਾਪੀਗਦਾਅਚਨਾ ਸੁਦਕੇਬੀ ਦੇਤਾਂ ਨੈਨਾਫੋੜੀ । ਦੇਖੋ ਸਾਰੇ ਮਧਕੈਟਭ ਸੁੰਭ ਨਿਸ਼ੈਭਤਾਰ ਖਾਸੁਰ ਆਦਿਸੂਰਬੀਰ ਸ਼ - ਗਿਬ ਦੀ ਮਸਤੀ ਵਿਚ ਹੀਸਰਈਬਨਾਸਕਰਗਏ ਪਰ ਇੰਨਾ ਨਾ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕਿਸਾਨਿਕਾਰੀਚੀਜ ਪਿਛੇਨਰ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ! ਤਾ ਵਿਚ ਟਹੀ ਹੈ ਕਿ ਰਾਵਟ ਮਹਾਰਾਮ ਆਦਿਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਦੇਸ਼ਰਾਬੂਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾਲਹੀ ਹੋਏ । ਕਿਆਸੋਚ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ ਕਿ ਮਨੁਖ ਤੇਬਾਂਦਰਦੇ ਹ ਪਰਜੇ ਨੇਡਦਾ ਅਹਾਰ ਪਰਾਬਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਸੀ ਕਿਸਮਝਸੁਫਨੇ ਵਿਚ ਬੀ ਨਹੀਅਉਂਦੀ ਸੀ। ਆਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਪੜਦਾ ਪੁ4 ਕਚ ਸ਼ੁਰੂ ਜੀ ਪਾਸੋਂ ਸੰਜੀਵਨੀਵਿਆ ਸਿਖਣਇਆ। ਸ਼ੁਧੀਦੇਜ ਕਚਪੁਰ ਆਸ਼ਕ ਹੋ ਗਈ। ਪ੍ਰ ਦੇਤਾਨੰਦਾਉ ਪਾਕੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਈਦੇਵਤੇ ਤਾਂ ਅਗੇ ਹੀ ਅਮਰ ਹਨੋ,ਤਿਸਪੁਰ, ਫ਼ਿਗੁਰੂ ਦੀਸੇਜ਼ੀਦਨਾ ਵਿਆਪਾਕੇਸਾਡੇ ਸਿਰਹੋਰ ਬੀ ਸ਼ੇਰ ਹੋਜਾਣਗੇ। ਦੀਪੀਪਿਉਨੂੰਕਹਫੈਕਚਨੂੰ ਫੇ· L Digitized by Panjab Digital Library | www.panjabdigilib.org