ਪੰਨਾ:ਸ਼ਰਾਬ ਕੌਰ.pdf/42

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

. ੩੪ਨੇ,ਪਖਾਨੇ ਗਏ ਤਾਂ ਸਹੀ,ਪਰ ਹਫੀਮਨੇ ਆਦਾਂ ਨੂੰ ਜਿਦਾ ਮਾਰਿਆਹੋਇਆਹੈ, ਲਕਤੇ ਮੁਕੀਆਂ ਮਾਰੀਆਂ - ਦੇਹਨ,ਜੋਰ ਨਾਲ ਕਿਲਦੇ ਹਨ। ਮੂੰਹ ਲਾਹੋਗਿਆ ਅਲਹੂ ਲੁਹਾਨ ਹੋਗਈਆ, ਪੁੜੀਆਂ ਦੀ : ਨਾਂਝ ਤੁਪਕੜ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਲਕੇ ਨੂੰਟੀਦੇ ਹਨਤੇ ਕਹੀਜਾਂਦੇ ਹਨ ਨਿਕਲ ਓਏ ਦੁਝਾਨਿਕਲ , ਉਈਰਬ ਨਿਕਲ ਓਇ ਭੈੜਿਆਂਮੈਂ ਤੈਨੁਖਾਂਦਾ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਗਲ ਏਸਦੁਰਦਸ਼ਾ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਢੇਰ ਚਿ ਬੀਤਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੈਰ ਸੌਂਜਾਂਦੇ ਹਨ,ਝਰਦਾਫਿਉਂਦੀਹੈ,ਸਿਰਭੈਦ ਲਗਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਖੀਅਸਾਵੇ | ਤੋਤੇ ਉਡਦਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਸੇ ਪੂਜਦੀਇਲੈਕੇ ਉਨੇ, ਹਥਪਾਈਕਰਕੇ ਪੰਜਾਇਸ਼ਨਾਨਾ ਕੀਤਾ ਨਾਉਣ ਵਲੋਂ ਤਾਂ ਹਫੀਮੀਦੀਬੜੀ ਉਘੀ ਗਲ ਹੈ । ਆਗਤ ਉਜੇ ਤਾਂ ਸੁਕਾਇਆ ਫੇਰਕਾਗਤਦਾਕਾਤ ਪਰ ਹਫੀਮੀਜਾਂਘੋੜੇ ਭਿਜੇ ਦਾਕਖ ਨਹੀਂਰੈਹਦਾ ਹਫੀਮੀਨੂੰ ਪਾਣੀ ਡਿਠਾਤੇਕਾਂਬੂਵੇਖਿਆ। ਕੇਤੇਹਫੀਮਖਾਦਾਵੇਲਾਊਂਜਜਾਏਤਾ ਹਫੀਜੀਸਥਰ ਲਥੇ ) ਅਚਵੀਤੇ ਖੁਸਣਾਨਕਅ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ, ਹੁਣ ਮੋਏ ਖਬਰਨਹੀ ਘੜੀਹਨ ਕਿ : ਲ, ਗਲਤਕ ਮੂਹੋ ਨਹੀਨਿਕਲਦੀ ਜਦ ਚਿਨਆਬੇਗਮ ਮਿਲੀਕਾਨ ਵਿਚ ਜਾਨ ਆਈ ਦੁਨੀਆ ਸਦੀਡੀ, ਬੈਠ, ਲਗੇ ਉੱਤੇ ਝੂਟੇ ਖਾਣ,ਏਥੇ ਤੀਕ ਕਿਉਂਘਲਾਉਂਦੇ ੨ ਮੱਥਾ ਜਿਮੀਨਲ ਫੇਨਕ T Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org