ਪੰਨਾ:ਸ਼ਰਾਬ ਕੌਰ.pdf/49

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਹਕੀਆਂ ਦੀਵਾਹਬੀ ੪੧ ਨਹੀਂਚਲਦੀਚਰਸੀਹਰੀਨਸ਼ੇ ਵਿਚਹੀਤੁਰਜਾਂਦੇ ਹਨ ਦਹੋਸ਼ ਆਈਤਾਂ ਅੰਗ੨ ਕੁਜ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸੁਸਤੀਦੇ ਡੇਰੋ ਲਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕਲੇਜਾਧੜਕ ਰਿਹਾ ਹੈ,ਉਬਾਸੀਤੇਬਾਸੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਚਦੇਮਨਹੀਲੈਦੀ,ਕਲੇ ਜੇਵੇਚ ਘੇਰੀਆਂਪੈਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਹਦੋਟ ਦਾਂਤ ਤਕ ਪੁਚਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਅਪੀਣੀਪਈ; ਪੀਤੀ ਤਾਂਨੇਮ, ਬਝਾ, ਨੇਮਬਝਾ ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਧਿਅੱਥੇ ਮਾਨੈ ਜੀਉਂਦੇ ਹੀ ਮਰ ਗਏ। ਨੌਮੀਆਂਦੇ ਚਿਹਰੇਕਰੂਪ,ਬਲ ਤੇ ਨੀਂਦ ਦਾ ਸ, ਭੁਖਦਾ ਬੁਰਾ ਹਾਲ,ਧਾਤ ਖੀਣ,ਨਾ ਡੀਜੀਨਾਮਰਾਧਾ ਇਹ ਕਿ ਖੁਸਰਾਬੀਹੀ, ਧੜਕਾ ਕੇਪਵਾਤ, ਅਫਾਰਾ,ਢੰਡਪੀਨ, ਚਿੜੱਮ, ਸੁਡਾਉਡਰ|ਕਲ, ਉਨਮਾਦ ਤੇ ਮੂਰਛਾ ਆਦੇਕਰੋਪਰਗਟ ਹੋ ਦੇਹਨ ਓੜਕ ਅਚਵੀਦਸਤ ਰੋਨਕਾਂ ਆਦਿ ਕਿਈਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸਦੁਰਦਸ਼ਾ ਵਿਚਰਬਲ ਨੇਦਾਹੋਕੇ , ਚਰਸ ਤੇ ਚਰਸਖਾਨਾਤੇ ਚਰਸੀ ਭਰਾ |ਭਾਈ ਸਭ ਰੋਂਦੇ ਕੁਰਲਾਂਦੇ ਛਡਕੇਦੁਊਜਹਾਨਨੇਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਖਾਸ ਖੋ ਬਿਨ ਫਕੀਰਾਂ ਦੀ ਲਿਵ ਨਹੀਲਰ ਦੀ, ਇਸਥੋਝ ਢਊਏਪੀਲੇ ਨਹੀਉਦੇ । ਇਸਗਾਜੇੜੀ 'ਬਿਨਾਂ ਔਲਿਆਈਤੇ ਪੀਰੀਨਹੀ ਫੁਰਦੀ , ਸਚ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਕਹਤ ਕਮਲੇ ਸੁਨਤ ਬਾਵਰੇ ' ਚਰਜਿਥੇ ਬੈਠੇ ਖੰਘਾਰਦੇ ਢੇਰ, ਭੁਜੀਆਂ ਵੀਆਂ ਚਿਲਮਾਂ, ਬਾਹ,ਕੂੜ,ਦੁਰਗੰਧੀ, ਖੰਘ,ਬਕਵਾ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilih.org