ਪੰਨਾ:ਸ਼ਰਾਬ ਕੌਰ.pdf/51

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਇਸਦਾਉਂਇਕਛੀਟਾਹੇ ਅਮਲਚੇਡੁਬਾਜਦੇ ੪੩ .ਰਚਾੜਿਆ-ਬਾਬੂਰਖਦੇ । ਹੁਦਬੇਟੇ ਲੇ ਕੁਝਖੋ। ਆਮਲਾਈ, ਕੜਾਹ,ਖੀਰ ਆਦਿਖਾਰਹੇਹਨਕ ਗੁਨਗੁਨਾਰਹੇ ਹਨ, ਇਸੇਜੁਗਤ ਲਈੴਟੇ ਪੀਤੇ ਗਏ । ਇਢੀ ਅਰਥਾਤਹਫੀਮਦਾਸਾਫੀਆਂ ਵੇਚਜਾਗ ਸਮਝ ਕੇ,ਰਲਾ ਕੇ ਉਡਾਈਜਾਂਦੇ ਹਨ) ਜਦਅਮਲਦੀਡਰ ਬੜੀ ਜੇ ਪਏ ਤਦ ਪਏ ਹੀ ਰਹੇ। ਜੇ ਬੈਠੇਡੀਪਿਣਕੀ ਖਾਦਿਆਚਾਰ ਹਰਬੇ,ਜੇ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਡਿਗੇ ਭਾਂਵੇਰੇ ਹੀਰਹੇ।ਜੇ ਕਿਸੇ ਹਿਲਜੁਲਾਚੌਂਕ ਉਤੇ । ਵਾਧਾ ਉਭੁਦਾ ਏਹ ਕਿ ਭਾਣੇ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਪਏ ਬਸ । ਹੋਰਤਾਂ ਸਭੇ ਗਲਾਂ ਇਸ ਵਿਚ ਹਫੀਮਦੀਆਂ ਹਨ,ਪਰ ਦੋਂਹ ਵਿਚਫਰਕ ਹੈ।ਏਕੜਾਂ ਚੇਡੂਵੇਹਕੀਮਦੀਕਬਜੀਹੀ ਦੁਸੇ ਚੇਤੁ ਹਦੋਂ ਘਆਹੋਇਆ ਭਾਂਵੇ ਜੀ ਕਚਉਕਾਰੀਆਂਸਿਰਪੀਨ ਭੁਖ ਬੰਦ ਸੁਸਤੀਅਦੇਕਰੇਗਕਰਦਿਦਾਰੇ,ਪਰ ਹਕੀਮ ਬੇਹੋਸ਼ੀ+ਮੌਤ ਨਹੀ ਦਿੰਦਾ। ਪਰਚੇਡੁਬਾਜਦਾਸਰੀਰ ਅਚਰਜ ਚਾਂਚ ਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾਹੈ ) ਨੂੰ ਮਿਝ ਸਮੂਸੁਕ ਸਨਦੇਹਨ, ਢੇਰਕੋਟ ਕਿਰਲੀਵਾਣੂ ਨਾਲ ਹੋਇਆਓ - ਹਰ ਕਾਉਦਾਸ ਤੇ ਸੁਸਤ, ਬਲਦਾ ਨਾਸ,ਆਲ ਤੇ ਦਲਿੰਦੂ ਰੱਜਕੇ ! ਦਿਨਚਾਰਿਆ ਉਡੂਦਾ : ਆਹਰ ਰਾਤਪਈਚੇਡੂਦਾ ਫਿਕਰ ਸਾਡੇ ਦੇਖਦੇ Digitized by Panjab Digital Library | www.panjabdigilib.org