ਪੰਨਾ:ਸ਼ਰਾਬ ਕੌਰ.pdf/69

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਕਾਦਿਆਂ ਚਾਦਿਆਂ ਕਈ ਗਲਾਸਚੁਕੇ ਗਏ।ਸ਼ਵ 'ਰਾਬ ਦਾ ਹਰ ਜਿਸਨੂੰ ਅਕਹਲੋਂ ਕੇਹਦੇ ਹਨ ਸੇਰਨੂੰ ਲਚੜਨ। ਜਿਕਰ ਸਕਦੇ ਸਟੇਜਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲਦਿਆਂ ਸਾਨੂੰ ਚੜਦੀਹੈ,ਇਮ ਚਿਰ ਇਹ ਅਲਕਤਲ ਝਸਿਰਤੇ ਮੱਗਜ਼ ਨੂੰ ਜਾਫਦੀਹੈ। ਸਿਰਚਕੂ ਖਾਦਤੇ ਘੁੰਮਦ ਲਗ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇਕੀਬੋਘਬਰਾ ਗਏ, ਡੇਅਚਲ ਬਿਚ ਹੋਲਗੀ। ਅਖਾਣਿਚਲਾਡੋਰੇ ਪੈਗਏ । ਲਹੂ ਦੇ ਗੇੜੇ ਬਹੁਤ ਤਿਖਾਹੋਗਿਆ। ਦਿਲਧੜਕਣ ਲਗ, ਅੜੀਆਂਦੀਆਂਨਾਨਾਂ ਤਦ ਲਗੀਆਂ।ਚਿਤ ਉਤਸ਼ਾਹਤੇਖੋਭਲਕੁਰਰੀਆ ਸਰੀਰ ਦੀਕ ਸਾਰੀਵੈਹਿਰੀ) ਸੁਧਸਭਉਡਗਈਆਂ ਭੈਣ ਇਸਦੀਪਰਖਔਜਿਹੜੇਫੁਰਨੇ, ਨ ਦੇ ਸਦੀਵ ਫੁਰਦੇ ਹਨ ਹੁਣ ਵਿਕਲਪਟਿਸ਼ੇਸਫੁਰਮ ਨਲਗੇ, ਇਸੇਬੇਹੋਸ਼ੀਦੀਹੋਸ਼ਵੇਚਲਫਲਣ ਸੰਕਲਪ ਅਹੋਬਝੇ ਕਰੂਪਨਤਕੇ ਅਖ਼ੀਅਗੇ ਲਗੇ ਆਉਣਾ ਜੋ ਖਾਣ ਲਗੇ ਤਾਂ ਬਸਹੀ,ਜੇ ਕੇ ਕਰਨਲਗੇ ਮਾਨਸ ਦਾ ਉਭਾਲ ਸੰਗੀਸਾਥੀੜੇਚੀਜਾਂ ਵਸਤਾਂ ਸਭ ਡੁਬਦੇ ਡਰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ। ਜੇਬਕਵਾਸ ਕਰਨਲ|ਗੇ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬੇਗਾਨੇ ਰਾਜਪਰਜਾਸਭਨੌਲਤੇ ਜਿਦਲੇਰੀਕੀੜੀਮਾਰਕੇਹੀਛਾਡਿਆ। ਜੇਡੇਗਣਗੇ ' ਤਾਂ ਘਡੇਮ, ਅੰਗਹਣਦਾਰਨਹੀ,ਭੈੜੀਉਗੀ ਬਾਂਦਰ Digitized by Panjab Digital Library | www.panjabdigilib.org |