ਪੰਨਾ:ਸ਼ਰਾਬ ਕੌਰ.pdf/78

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਨਕਦ ਉੱਤਮਿਲਦਾਹੈ ਬੈਠੇਹੀਲਚਾਰਜੇ ਨੇੜੇ ਇਥੇ ਮਿਲਬੀਪਏ , ਤਾਂ ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਪੀਛੇੜਦੇ - ਤੀਆਂ ਕਿ ਜਿਸ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘੋਜਨ ਕਰ ਦੀ ਜਗਹੀਨਾਮਿਲੇ; ਮੁਕਦੀ ਗਲ ਪਾਈਤੋਬੀਅ . ਹਾਏ ਅਕ ਕੇ ਉਡ ਆਏ। ਗੁਲਾਬੀ ਫਿਨਕਾਉਦਿਆ - ਸਾੜ ਦਿਤਾ। ਧਨੀਪੁਰਖੁਨਿਰਧਨ ਹੋਇਆਕਤੇ ਢੋਈਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਪਰਵਾਹਲਤੁਲਾਨੇਬਰਾਬੀ ਤੇਦਾਦ ਵੀਡਾਢਾ ਅਚਰਜਹੇ, ਇਸ ਦਸ਼ਾ ਵੇਚਦੇ ਅੰਨਡੀਕ ਨਸੀਬਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,ਪਰਤੇਰੀ ਚਾਹ ਤੇ ਅਚ ਹ ਨਹੀ ਹੋਏ । ਭਾਵੇਂ ਛਬੀਲਾਂ ਦੇ ਕੌਲ ਪਾਣੀਪੀਣਦੇ ਬਹਾ ਨੇਚੁਰਾਕੇ ਕਲਾਲਖਾਨੇ ਪੁਚਾਉਣੇ ਪੈਣ ਪਰ ਕਲੇਜਾਲੂਹੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਰਹਣਾ ) ਹੁਣ ਦਸੋ ਭਾਈ ਸਾਹਬ ਕਿਥੇ ਗਏ ਤੱਕੇ ਹੋਏ ਮੱਟ,ਤੇ ਕਿਥੇ ਗਈਆਂ ਦਰਜਨ , ਕਿਊਗਡੀਆਂ ਕਿਥੇ ਘੋੜੇ ਕਿਨੌਕਰ ਚਾਕਰ। ਨਹਰ ਬਾਗੜੇ ਮਹ ਕੋਹਾ ਦੂਰ ਹਨ। ਸੋਚੋ:ਦੇਹ ਸੱਭੋ ਖੇਡਾਂ ਧਨਦੀਆਂ ਸਨਸੋ ਧਡ ਅਰਬ ਉਡਰਿਆ / ਅਮੀਰਜੀ ਬਰਾਬੀਬੋਦ | ਦੁਖ ਭੋਗਦਬਾਕੀਹਨ। | ਧਨ ਨਾਸਕ ਏਹਤੀਹੇਮਬਰੂਦਅਰ ਚੈਗ

ਹੁਣ ਵਧਜਾਨੀਏ, ਦੋਡ ਕੂਖ ਨੇਗ ਉਡੀਸਾਦੇ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਘਰ ਵਿਚ ਧਨ ਦੀ ਲੜ੍ਹ ਹਨਨਾਸੂਰਬਹਰਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਹਰ ਦੀ

ਉੱਘਾ ਜ਼ਹਰ ਸ਼ਰਾਬ ਤੋਂ ਬਾਹਰ . ਦੇ ਕੰਢੇ ਮਾਰੀ ਬਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਠੇਹਰ ਠਹਰ ਕੇ ਚਸਕੀ Digitized by Panjab Digital Library / www.paniabdigilib.org