ਪੰਨਾ:ਸ਼ਰਾਬ ਕੌਰ.pdf/86

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

= =

  • * * *

ਦਆਪਣੇ ਮੁਕਾਮ ਉਤੇ ਅੱਖਾਹੀਪਹੁੰਚਦਾਉਦਾਹੈ, ਵੀਹ ਕਦਮ ਕਿਤੇ ਲੜਖੜਾਉਂਦੀਲਚਲੇ ਧਰਮ ਵਿਚ,ਗੇ ਜੋ ਡਿਗੇ ਹੋਸ਼ਆਵੇ ਤਾਂਉਠਾਵੇ,ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਹੀ ।ਪਹਲੇਬਰਾਈਜੀਤਾ ਦਿਨਚਦੇਤਾਈਇਕੁਏਰ। | ਦੂਜੇਸ਼ਰਾਬੀ ਇਕਬੇਮਿੜਨੂੰ ਘਰ ਛਦਏ , ਜਾਂਦਿਆਂ ਤਾਂਬੇਖਬਰ ਖਬਰ ਵਿਚ ਸਨ ਹੁਣ ਫਰਕੇ ਮੁੜੇ ਤਾਂ ਰਾਹ ਵਿਚ ਇਕ ਡੇਲੀ ਹਵਾਦਾ੩ ਕਾਬੁਲ) ਲਗਾ , ਆਪਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਏ।ਰੇਲੇਐਤ ਡਗ ਭਰਨ ਬਜਾਰ ਦੀ ਮਿਣਤੀ ਕਰਨਾ ਕਿਧਰੇ ਤਾਂ ਦਸ ਕਦਮੜੇ ਕਾਹਲੇ ਕਰਕੇਪੋਸਤੀ ਦੀਪਕਤੂਅਖਾਂ ਮੀਰੇ ਇਕ ਪੈਰ ਚੁਕੀ ਹਨ ਪਿਕ ਖੁਲੀ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਖਿਆਲੀਵੈਰੀਨੂੰਮਾਰਨਉਠ ਦੌੜੇ, ਕਤੇ ਨੀਵੀਂ ਉਚੀਬੀਤੋ ਪੈਰਉਖੜਿਆ ਧੜਕ ਕਰਦੇ ਡੇਰੜੇਵਾੜ ਰਿੜਦੇਦਸ ਕਦਮਤੇਜਪਏਅਤੇਹੋਸਹੀਗਏ ਹਤ ਤੇਰੀ ਆਖੀਹਾਈ ਕੇ ਇਸਦੇ ਬਾਵੇਚਜੇ ਕਿਸੇ ਮਿੜ ਜਾਸਨਬੰਧੀਦੇ ਢਹੇਚਰ ਏਦਦਾ ਘਰ ਪੂਜਪਏ।ਨਹੀ ਜਿਥੇਪਏਸੋ ਪਏ ਜੈਪੁਲੀਸ ਦੇ ਢਹੇ ਚਗਏ ਤਾਂਉਹਦੁਰਦਸ਼ਾਜੋ ਸੁਣ ਚੁਕੇ ਹੋ। ਜੁਰਮਾਨਾ ਹੋdਆਡੀ ਭਰੇ ਕੌਲਚoਰਿਸਨਬੰਧੀਆਂਨੇਹੀਦੁਖੀਸੁਖੀਭਾਰੇਆ ਨਾਲ ਤੁਰੇ ਤਾਂਲੋਕਾਂਦੇ ਮਿਹਦਡੇਬੇਲੀਆ।ਘਰਦਿਆਂ ਨਾਨਾਨਾਦੇਦੇਸਮਝਾਇਆ,ਨਰਮੇਂ ਕੁਸ਼ ਲੰਘਾਇਆ; ਰਾਤਫੇਰ ਨਿਤਨੇਮ। Digitized by Panjab Digital Library i www.panjabdigilib.org