ਪੰਨਾ:ਸ਼ਰਾਬ ਕੌਰ.pdf/95

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਤਾ। ਦੋਪੀ ਸੋਟੀ ਬੂਟਦਾਇਕ ਪੈਰ ਸਭਰੀਮਪਤਾਹੀਦ ਨਹੀ ਕਿਧਰ ਗਿਆ। ਏਸਵੇਲੇ ਜੇਕਰਦਾਭੂਤਕਲਬੂ ਨੂੰਛੱਡਕੇ ਹਹੋ ਗਿਆ।ਸ਼ਰਾਬੀਜੀਪੂਰੀ ਹੋਚ ਹੱਨ। ਅਗਾੜੀਪਿਵਤੀਭਟੁਟਗਈ, ਇਸੇਰੇ ਤੇ ਦੇਬ ਹਿਲਰਹੀਹੈਤੇ ਮੂੰਹੇ ਕਹਰਹੇਹਨ,ਬਸ ਇਰਾਕੀ ਬਸਮੈ ਏਵੇ ਤੇਰੇਨਾਲਹਸਾਸਾ,ਵਾਹਇਹ ਕੀ , ਝਿ ਹੁਣ ਬਸਕਪੜੇ ਝਾੜਦਿਓਡਮਾਸ਼ਾ ਦੇਖਣ ਲੇਖਿੜਤਹਸਪਏ । ਗਨੇਰੀਵਾਏਕਘਉਹੋਰ ਰੋਕਕੇ ਤੇਰੇਫਿਰਾਦੀਨੀਦੇ ਕੇਨਕੁਤਰੇਲੋਕ ਬੋਲਉਡੇ ਬਿਸਬਈਬਹੁਣ ਭੂਤਨੇਕਲਰੇਆਹੈ। ਗਰੀਬਕੇਲਬੂਤਨੂੰ ਨਾਮਾਰਹੁਣ ਗਨੇਰੀਵਾਲਾਤੀਫਾਥੇਖਬਵਾਸਤੇ ਪਿਛੇ ਹਟਿਆ, ਸ਼ਬਦਾਦਾਉਭਾਰਿਆ ਰੋਪੇਰੋਨੈਗੇ ਬਟੇਰੇਵਾਡੂ ਭੂਤ ਇਹਦੇਗਲਤੇਰੇ ਬਿਨਾਕੌਨਦਿਖਾਇਸ਼ਰਾਬ, ਸੇਲ ਭੇਨੇਲਾਜਕੇਤਾਜ ਕਰਾਏ ਖਰਾਬ | ਦਸਵੇਂ ਮਹਾਤਮਾਜੀਮਹਾਬੀਲੂਝੂਮਦੇ ਝਾ ਮਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ,ਪਰਬੂਹਾ ਅੰਦੂ ਬੰਦ ਵਹੁਟੀ ਵਿਚਾਰੀਉਡੀਕਦਿਅਖਬਗਈਸੀਸਰਾਬੀਨੈਸਟੀਆਂਲਬੂਹਕੋਰਨਾਅਰੇਭਕੀਤਾ ਇਸਧੀ ਅਵਾਜ਼ਨਾਲ ਲਾਤੀਜ਼ੀਫਤੇਤੇੜੇ ਪਏ ਆਦਮੀ ਫ਼ਿਕੀਪਤਾਲਗ ਸਕਦਾਹੈ।ਸ਼ਰਾਬੀਨੂੰ ਹੋਕੋਈਦਸ ਕੁ ਮੌਡੋਨਾਪਿਆ ਇਨੇਤਕੀਦੀਜਾਗ ਖੁਲਗਈ. ਇਕ ਪੈਰਉਤੇਹੇਨੂੰ ਆਖੇਡਾ ਖੁਲਿਆ।ਬੂਹੇ ਲਾਦਆਸਤਹੀਸ਼ਰਾਬੀ ਨੇਕੁਟਦਾਰੂਕੀ ਸੋਟੀ Digitized by Paniah Digital Library / www.paniabdigilib.org