ਪੰਨਾ:ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਹਨੂਮਾਨ ਜੀ ਦਾ ਜੀਵਨ ਚਰਿਤ੍ਰ.pdf/85

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

( c ) ਨੂੰ ਜਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੇਹੜਾ ਧੀਰਜ ਕ% ਅਤੇ ਘਬਰਾ ਕੇ ਨਾ ਪਰ ਨਹੀਂ ਹਮ ਦੇ ਪਾਲਨ ਵਾਲੀ ਵਸੀਲਾ ਅੰਨਾਂ ਜ਼ਰਾ ਨਹੀ ਘਬਰਾ ਅਤੇ ਬੜ ਧ ਜਨਾਲ ਬਸੰਝ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਆਖਨ ਲੱ01। ਅੰਜਨ-ਬਸੰਤ ! ਮਸੀਬਤ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਅਨਾ ਏਨਾ ਨੂੰ ਹੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਬ 3 ਤੋ ਵਖ ਪਰ ਦੁਖ ਵੇ ਪਰ ਐਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਘਬਰਾਨਾ ਮਨੁਖ ਦਾ ਧਰਮ ਨਹੀਂ। ਹਾ ਨਾ ਗਲਾ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਅਪਨੇ ਪਾਪ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਅਸਥਿਰ ਹੈ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ, ਕੋਈ ਦਸ ਦਿਨ ਪਹਿਲੇ ਕੋਈ ਦਸ ਦਿਨ ਪਿਛੋਂ ਪਰ ਮਰਨਾ ਸਭ ਨੇ ਹੈ, ਸੋ ਜੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਮਰਨਾ ਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਫੇਰ ਇਨਾਂ ਬਿਛਆਂ ਅਰ ਸੱਪਾਂ ਆਦਿਕਾਂ ਤੋਂ ਕੀ ਚਰਨਾ !! ਮਰਨਦਾ ਕੀ ਭਯ, ਜੇ ਸਾਡੀ ਮੌਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਹੈ ਤਾਂ ਫੇਰ ਬਚਾਨ ਵਾਲਾ ਫੋਨ ਹੈ fuੜੀ ਘਬਰਾ ਨਾ ! ਉਠ ਤੇ ਲੱਕ ਬੰਨਕੇ ਹਮੱਤ ਕਰ ਮਤ ਇਥੋਂ ਨਿਕਲਨ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰ । ਦੁਹਾਂ ਨੇ ਬਛੇਰਾ ਜਤਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਕਲ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੁਡਾਏ : ਪਰ ਕੁਝ ਨਾਂ ਬਨਿਆ ਅੰਤ ਨੂੰ ਹਾਰਕੇ ਬਠ ਗਈਆਂ ਹਯ ! ਇਸ ਵੇਲੇ ਅੰਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਖਿਆਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ੨ ਓਸ ਦੇ ਮਨ ਤੇ ਚੁੜਿਆਂ ਭਰਨ ਲੱਗੇ, ਕਦੇ ਸਖੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ । ਨਾਲ ਖੇਡਨਾ ਕਦੇ ਬਾਗਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਲਾਂ ਕਰਨੀਆਂ । ਮਾਂ ਦਾ ਜ਼ਰਾ ਜਿਨੀ ਤਕਲੀਫ ਦੇ ਆਓਨ ਨਾਲ ਅਪਨੇ ਸੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰਨਾਂ, ਅਭੇ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਜੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਅਰਬ ਗੱਲ ਤੇ ਨਿਸਚੇ ਕਰਕੇ ਐਸੀ ਝਾਡੀ ਭਿ ਗਯਾ ਕਰਕੇ ਪਛਤਾਨਾ, ਆਦਿਕ । ਸਥੋ ਗੱਲ ਯਾ ਮਾਂ ਆਕੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਨਿਆਈਂ ਸਿਰੋ' ਉਤਰ ਕੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਦੋ ਦਿਲ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰ ਨੂੰ ਜਾਨ ਲਗੀਆਂ ਬਥੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕੋਈ ਵਰਾਂ ਦੇ ਖਿਆਲ ਨਾਲ ਲਿਆ ਪਰ ਹੁਨ ਓਹ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਜੋ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਹੀ ਅੰਦਰ ਘੁਟ ਸੱਕੇ ਬੇ ਅਖਤਿਆਰ ਦੁਬਾਨੇ ਨਿਕਲ ਹੀ ਗਿਆ । ਮਾਤਾ ! ਵੇਖ ! ਓਹੋ : 1 ਅੰਜਨਾਂ ਜਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰਾ Original with: Language Department Punjab Digitized by: Panjab Digital Library