ਪੰਨਾ:Agg te ashik.pdf/102

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

‘ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਤਾਂ ਨਾਲ ਈ ਸੀ।' ਸਰਵਣ ਬੋਲਿਆ ਅਤੇ ਥੋਹੜਾ ਕੁ ਚਿੰਤਾਤੁਰ ਹੋ ਗਿਆ । ‘ਤੇਰੇ ਮੈਂ ਚਪੇੜ ਮਾਰਨੀ ਆਂ......ਬਹੁਤਾ ਚਬੜ ਚਬੁੜ ਕਰੀ ਜਾਨੀ ਅ-ਰਣ ਸਿਓ ਦਾ ਪਤਾ ਈ ਕਿ ਨਹੀਂ ? ਚਲੋ ਵੇਖੀ ਜਾਊ ਕਲ ਜੋ ਹੋਊ; ਸੋ ਹਉ ......i' 'ਪਰ ਕੰਵਰ ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਯਾਰ ਆ । “ਨਹੀਂ ਸ਼ਿਵਦੇਵ, ਮਾਸਟਰ ਇੰਦਰਪਾਲ ਆਂਹਦਾ ਹੁੰਦਾ- ਇਹ ਜਗੀਰਦਾਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਯਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ।' ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਹਨੂੰ ਅਗੇ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਆਖਿਆ, ਬਈ ਉਹ ਭੈੜਾ ਮੁੰਡਾ......ਪਰ ਇਹਦਾ ਡਮਾਕ ਈ ਤਾਲੂ ਨਾਲ ਲੱਗਾ।' ਪਾਲ ਨੇ ਦਿਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ । ( ‘ਚਪੇੜ ਨਾ ਖਾਵੀਂ ਮੇਥ......, ਸ਼ਿਵਦੇਵ ਨੇ ਪਾਲ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਅਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ-'ਤੂੰ ਹੁਣ ਇਹਦਾ ਨਾਂ ਨਾ ਲਾਵੀਂ ਕੰਵਰ ਭਲ ਕਿ ਪਾਲ ਨੇ ਦਸਿਆ |' “ਕਿਉਂ ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਆ ......ਮੇਰਾ ਨਾ ਲਾਵੀਂ, ਬੇਸ਼ਕ ਲਾਂਵੀਂ..ਮੈਨੂੰ ਉਹਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ...ਉਹ ਵੱਡਾ ਸਪੈਦਪੋਸ਼ ।' ਸ਼ਿਵਦੇਵ ਵਿਚੇ ਵਿਚ ਗੁਸੇ ਨੂੰ ਪੀ ਗਿਆ । ਅੱਛਾ ਯਾਰ ਮੈਂ ਚਲਦਾ।' ਸ਼ਿਵਦੇਵ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਸਰਵਣ ਪੌੜੀਆਂ ਉਤਰ ਗਲੀਏ ਪੈ ਗਿਆ । ਹਾਏ ਬੀਬੀ ਮਾਰਦਾ ਈ, ਪ੍ਰੀਪਾਲ ਨੇ ਚੀਕ ਕੇ ਕਿਹਾ । 'ਵੇ ਸ਼ਿਵਦੇਵ ਦਿਆ ਬਚਿਆ !...ਤੂੰ ਬਾਜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ.. ਨਿੱਕਾ ਹਣ ਤੇ ?... ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੋ ਦੋਵੇਂ... ਤੁਹਾਡੀ ਚੱਤੇ ਪਹਿਰ ਲੜਾਈ ਰਹਿੰਦੀ। ਸ਼ਿਵਦੇਵ ਦੀ ਬੀਬੀ ਨੇ ਛੱਤ ਵਲ ਮੂੰਹ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ ।