ਪੰਨਾ:Agg te ashik.pdf/124

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਏਦਾਂ ਕਰਨੀ ਸੀ ਤਾਂ ਆਉਣਾ ਈ ਕਾਹਤੋਂ ਸੀ ? ਕੇਸਰੋ ਦਾ ਮੁੰਹ ਤੌਂ ਗਿਆ । 'ਮੈਂ ਅੱਜ ਆਉਣਾ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ...ਪਰ ਵੀਰ ਨੇ ਪੱਕੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਨੂਰਪੁਰ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਈਂ ਤੇ ਹੋਂਸਲਾ ਹਾਂਸਲਾ ਦੇ ਆਂਈਂ। ਹਰਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫਇਆ ਫਸਿਆ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ। ਕੇਸਰੋ ਚੁੱਪ ਕੀਤੀ ਰਹੀ । ਕੁਝ ਸੋਚ ਕੇ ਉਹ ਉਠੀ । ਸਬਾਤੇ ਪੰਜ ਛੇ ਚਰਖੇ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਨ । ਚਰਖਿਆਂ ਵਲ ਵੇਖ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਹਿਰਾਂ ਦਾ ਗੁਸਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਉਹ ਅੰਦਰ ਲੰਘ ਗਈ ਅਤੇ ਘਿਉ ਦੀ ਪੀਪੀ ਫੜੀ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ । | ਹਰਮੀਤ ਬੇ ਦਲੀਲਾ ਜਿਹਾ ਉਠਿਆ ਅਤੇ ਕੇਸਰੋ ਦੇ ਹਥੋਂ ਉਹਨੇ ਪੀਪੀ ਫੜ ਲਈ । ਤੁਰਨ ਲਗੇ ਜਦ ਸਾ-ਸਰੀ ਕਾਲ' ਆਖਿਆ ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਉਹਦਾ ਮੂੰਹ ਕੇਸਰੋ ਵਲ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਹਦੇ ਵੱਲ ਸੀ । ਹਰਮੀਤ ਤੁਰ ਗਿਆ । ਕੇਸਰੋ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਵਿਚ ਖਲੋਤੀ ਉਹਨੂੰ ਰਣ ਸਿੰਘ ਦੀ ਹਵੇਲੀ ਦਾ ਮੋੜ ਕਟਦਿਆਂ ਵਿੰਹਦੀ ਰਹੀ । ਆਖਰ ਹੌਕਾ ਭਰਕੇ ਉਹ ਪਿਛੇ ਪਤੀ । ਦੇਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਤਖ਼ਤੇ 'ਫੜਾਹ' ਫੜਾਹ' ਕਰਕੇ ਵਜੇ । ‘ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਲੈ ਜਾਣਾ ਈਂ। ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਅੰਦਾਜ ਵਿਚ ਉਹਨੇ ਬਨੇਰੇ ਉਤੇ ਖੜੀ ਪਵਿੱਤਰ ਵਲ ਉੱਗਲ ਹਲਾਉਂਦਿਆਂ ਆਖਿਆ । ਉਹਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵਲ ਝਾਕਦਿਆਂ ਤਾੜ ਲਿਆ ਸੀ। ‘ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ?' ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਕਹਿ ਸਕੀ । ਕਿਉਂ ? ਪਸੰਦ ਨਹੀਉ ?...ਬਾਹਰਵੀਂ 'ਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਈ...ਦਿਲ ਕਰਦਾ 'ਤੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਹਾਂ ਕਰ ਦੇ । 'ਜਾਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕੁੰਦੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ । ਚੰਦਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ! 'ਅੱਛਾ ਬਾਬਾ ਨਹੀਂ, ਕਹਿੰਦੀ, ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੀ... ਆਹ ਲੈ ਮਾਫੀ ਦੇ ૧૧૬