ਪੰਨਾ:Book of Genesis in Punjabi.pdf/15

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ
੩ ਪਰਬ
੧੧
ੳੁਤਪੱਤ

੧੫ ਮਿੱਟੀ ਖਾਏਂਗਾ । ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅਰ ਤੀਮਤ ਦੇ,ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਨਸਲ ਦੇ ਵਿਚ ਵੈਰ ਪਾਵਾਂਗਾ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਕੁਚਲੇਗੀ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਉਹ ਦੀ ਅੱਡੀ ਨੂੰ ੧੩ ਕਟੇਂਗਾ । ਉਨ ਤੀਮਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪੀੜ ਵਧਾਵਾਂਗਾ, ਤੂੰ ਪੀੜ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਜਣੇਂਗੀ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਚਾਹ ਆਪਣੇ ਭਰਤਾ ਵਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ੧੭ ਉੱਤੇ ਹੁਕਮ ਕਰੇਗਾ । ਅਤੇ ਓਨ ਆਦਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਤੇਂ ਆਪਣੀ ਇਸਤੀ ਦਾ ਸਬਦ ਸੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਬਿਰਛ ਥੀਂ ਖਾਹਦਾ, ਜਿਸ ਤੇਂ ਮੈਂ ਤੈ ਨੂੰ ਬਰਜਿਆ ਸੀ, ਜਮੀਨ ਤੇਰੇ ਕਾਰਣ ਸਰਾਪਤ ਹੋਈ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ੧੮ ਭਰ ਕਸਟ ਨਾਲ ਉਸ ਥੀਂ ਖਾਵੇਂਗਾ । ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੰਡੇ ਅਰ ਕੰਡਿਆਲੇ ਉਗਾਊ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਖੇਤ ਦਾ ੧੯ ਸਾਗਪੱਤ ਖਾਵੇਂਗਾ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂਹੁੰ ਦੇ ਪਰਮੇਓ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾਵੇਂਗਾ, ਜਦ ਤੀਕੁਰ ਤੂੰ ਫੇਰ ਜਮੀਨ ਵਿਚ ਨਾ ਜਾਵੇਂ, ਕਿੰਉ ਜੋ ਉਸੀ ਤੇ ਤੂੰ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮਿੱਟੀ ਹੈ, ੨੦ ਅਰ ਫੇਰ ਮਿੱਟੀ ਹੀ ਵਿਚ ਜਾਏਂਗਾ । ਅਤੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇਸਤੀ ਦਾ ਨਾਉ ਹਵਾ ਰੱਖਿਆ; ਇਸ ਲਈ ੨੧ ਜੋ ਉਹ ਸਰਬੱਤ ਜੀਉਂਦਿਆ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ । ਅਤੇ ਪਰਮੇਸੁਰ ਪ੍ਰਭ ਨੇ ਆਦਮ ਅਤੇ ਉਹ ਦੀ ਇਸਤੀ ਦੇ ਲਈ ਚਮੜੇ ਦੇ ਬਸਤਰ ਬਣਾਕੇ ਤਿਨਾਂ ਨੂੰ ਭਨਾਏ ॥

੨੨ ਤਦ ਪਰਮੇਸੁਰ ਪ੍ਰਭੁ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਦੇਖੋ, ਆਦਮ ਭਲੇ ਖੁਰੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਹਥ ਪਸਾਰਕੇ ਜੀਉਣ ਦੇ ਬਿਰਛ ਦਾ ਬੀ ਫਲ ਲੇਕੇ ਖਾਵੇ, ਅਤੇ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਵੇ :- ੨੩ ਇਸ ਕਾਰਣ ਪਰਮੇਸੁਰ ਪ੍ਰਭੁ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਅਦਨ ਦੇ ਬਾਗ