ਪੰਨਾ:Book of Genesis in Punjabi.pdf/17

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ
[੪ ਪਰਬ
੧੩
ੳੁਤਪਤ

ਕਾਯਿਨ ਆਪਣੇ ਭਰਾਉ ਹੇਬਿਲ ਉੱਤੇ ਚੜਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਨੂੰ ਮਾਰ ਮਿੱਟਿਆ॥

ਤਦ ਪ੍ਰਬੁ ਨੈ ਕਾਯਿਨ ਥੀਂ ਪੁਛਿਆ,ਜੋ ਤੇਰਾ ਭਰਾਉ ਹੇਬਿਲ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ? ਉਹ ਕੂਇਆ, ਮੈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ; ਕਿਆ ੧੦ ਮੈ ਆਪਣੇ ਭਰਾਉ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹਾਂਗਾ ? ਫੇਰ ਓਨ ਆਖਿਆ, ਕਿ ਤੇ ਕਿ ਕੀਤਾ ? ਤੇਰੇ ਭਰਾਉ ਦਾ ਖੂਨ ਦਾ ਸਬਦ ੧੧ ਜਮੀਨੋਂ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਫਰਿਆਦ ਕਰਦਾ ਹੈ । ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਮੀਨੋਂ ਸਰਾਪੀ ਹੋਇਆ, ਜਿਨ ਆਪਣਾ ਮੂਹੁੰ ਅਡਿਆ ਹੈ, ੧੨ ਜੋ ਤੇਰੇ ਹੱਥੇ ਤੇਰੇ ਭਰਾਉ ਦਾ ਖੂਨ ਲਵੇ । ਜਦ ਤੂੰ ਜਮੀਨ ਵਿਚ ਖੇਤੀ ਕਰੇਂਗਾ,ਤਦ ਉਹ ਤੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹਾਲਾ ਨਾ ੧੩ ਦੇਂਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਰੋਦਰ ਭਕਟਕੇਂਗਾ । ਤਦਕਾਯਿਨ ਨੇ ਪ੍ਰਭ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਮਰੀ ਸਜਾ ਸਹਿਣ ਤੇ ਬਾ ੧੪ ਹਰ ਹੈ । ਦੇਖ, ਅੱਜ ਤੇਂ ਮੈ ਨੂੰ ਜਮੀਨ ਉਪਰੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ ਛਪਨ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਰੋਦਰ ਭਟਕਦਾ ਫਿਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਹੋ ੧੫ ਉ, ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਮੈ ਨੂੰ ਲਭੇ, ਸੋਈ ਮੈ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਿੱਟੂ । ਤਦ ਪ੍ਰਭੁ ਨੇ ਉਹ ਨੂ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਕੋਈ ਕਾਯਿਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਿੱਟੂ, ਉਹ ਨੂੰ ਸਤਗੁਣ ਸਜਾ ਮਿਲੇਗੀ । ਅਤਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਮੈ ਕਾਯਿਨ ਨੂੰ ਇਕ ਪਤਾ ਦਿੱਤਾ, ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਤਿਸ ਨੂੰ ੧੬ ਪਾਵੇ,ਮਾਰ ਨਾ ਸਿਟੇ । ਸੋ ਕਾਯਿਨ ਪ੍ਰਭੁ ਦੇ ਸਾਹਮਨਿਉਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅਦਨ ਤੇ ਪੁਰਬ ਦੇ ਰੁਕ ਨੂਦ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਜਾ ਰਿਹਾ ॥ 17 ਅਤੇ ਕਾਯਿਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇਸਤੀ ਨਾਲ ਸੰਗ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਓਨ ਗਰਭਨੀ ਹੋਕੇ ਹਨੂਕ ਜਾਣਿਆ । ਅਤੇ ਉਹ ਇਕ ਨਗਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਗਰ ਦਾ ਨਾਉ,