ਪੰਨਾ:Nikah Di Rasam Aada Karan Da Tarika (Punjabi Boli Vich).pdf/13

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


                                                     ਜਿੱਚਾ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ 

ਔਰਤ ਜਣਨ ਦੇ ਮਗਰੋਂ ਮੁਕਰਰੀ ਵੇਲੇ ਸਾਫ਼ ਸੁਥਰੇ ਕਪੜੇ ਪਾਕੇ ਗਿਰਜੇ ਵਿਚ ਆਵੇ ਤੇ ਦਸਤੂਰ ਮੂਜਬ ਮੁਨਾਸਬ ਜਗਾ ਤੇ ਗੋਡੇ ਨਿਵਾਏ ਤੇ ਖ਼ਾਦਮੁਦਦੀਨ ਓਹਨੂੰ ਏਹ ਆਖੇ :- ਖੁਦਾ ਦੀ ਬੜੀ ਮੇਹਰਬਾਨੀ ਹੋਈ ਜੋ ਤੇਨੂੰ ਸਲਾਮਤੀ ਨਾਲ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਹੋਯੀ ਤੇ ਉਸਨੇ ਜਣਨੇ ਦੇ ਬੜੇ ਖਤਰੇ ਥੋਂ ਬਚਾਯਾ ਇਸ ਲਈ ਚਾਹੀਦਾਏ ਪਈ ਤੂੰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਖੁਦਾ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਕਰੇਂ, ਤੇ ਏਹ ਆਖੇ :-

                                                     ਤਦ ਖਾਦਮੁਦਦੀਨ ਮਜ਼ਮੂਰ ਪੜੇ 
                                                       ( ਮਜ਼ਮੂਰ ੧੧੬ )

੧--ਮੇਰੀ ਇਸ ਕਰਕੇ ਖ਼ੁਦਵੰਦ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤ ਹੋਗਈ ਜੋ ਉਸਨੇ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਮੇਰੀਆ ਮਿੰਨਤਾਂ ਸੁਣੀਆਂ । ੨-ਇਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਉਸਨੇ ਕੰਨ ਮੇਰੇ ਵਲ ਜੋ ਜਦ ਤੀਕਰ ਮੇਰਾ ਦਮ ਹੈ ਮੈ ਓਹਨੂੰ ਧ੍ਯਾਵਾਂਗਾ ॥ ੩-ਮੋਤ ਦੀ ਫਾਹਿਨੇ ਮੇਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਤੇ ਕਬਰ ਦੇ ਸ਼ਿਕੰਜੇ ਨੇ ਮੇਨੂੰ ਆ ਘੁਟਿਆ ਦੁਖਤੇ ਉਦਾਸੀ ਮੇਨੂੰ ਮਿਲੇ ॥ ੪-ਤਦ ਮੈ ਖੁਦਾਵੰਦ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਯਾ,ਪਈ ਖੁਦਾਵੰਦ ਮੈ ਤੇਰੀ ਮਿੰਨਤ ਕਰਦਾਂ ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ ॥ ੫-ਖੁਦਾਵੰਦ ਮੇਹਰਬਾਨ ਤੇ ਸਾਦਕ ਹੈ ਹਾਂ ਸਾਡਾ ਖ਼ੁਦਾ ਰਹਿਮਹੈ ॥ ੬-ਖੁਦਾਵੰਦ ਭੋਲੇ ਭਾਲੀਆਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੈ ਮੈ ਨਿਘਰ ਗਿਆ ਸਾਂ ਤੇ ਉਸਨੇ ਮੇਨੂੰ ਬਚਾਯਾ ॥ ੭-ਐ ਮੇਰੀ ਜਾਨਤੂੰ ਅਪਨੇ ਟਿਕਨੇ ਵਲ ਮੁੜ ਚਲ ਕਿਉਂ ਜੋ ਖੁਦਾਵੰਦ ਵਲੋਂ ਤੇਨੂੰ ਬੜਾ ਅਜਰ ਮਿਲੇਗਾ ॥ ੮-ਮੈ ਖ਼ੁਦਾਵੰਦ ਦੇ ਹਜੂਰ ਜੀਉਂਦਿਆ ਦੀ ਜਮੀਨ ਉਤੇ ਚੰਲਾਂਗਾ ।