(੮੮)
ਭਈਸਿਤਰੀਦਅਉਮੇਦਲੈਤਾਹਿਗਚਿਯੋਹੈ॥ ਭਉਨਰੰਗੀਨਥਨਾਇ | ਮਨੋਕਮਾਵਿ ਚਿੱਤ ਬਚਿਤੁ ਰਚਿਓਹੈ॥੨੧੬॥ ਸਵੈਯਾ॥ ਦੁੰਦ ਸੁਜੁੱਧਭਇਯੋਰਨਮੈਂਉਤਸੰਭਇਤੈਬਰਚੰਡਸੰਭਾਰੀ॥ ਘਾਇਅਨੇਕ ਭਏਦੁਹੂੰਕੇਤਨ ਪਉਰਖਗਇਓਸਭਦੈਤਕੋਹਾਰੀ॥ ਹੀਨਭਈਬਲਤੇ ਭੁਜਕਾਂਪਤਸੋਉਪਮਾਕਵਿਐਸੇਬਿਚਾਰੀ॥ ਮਾਨਹੁਗਾਰੁੜਕੇਬਲਤੇ ਲਟੀਪੰਚਮੁਖੀਜੁਗਸਾਂਪਨਕਾਰੀ॥੨੧੭॥ ਕੋਪਭਈਬਰਚੰਡ ਮਹਾਂ ਬਹੁਜੁੱਧਕਰਿਯੋਰਨਮੈਂਬਲਧਾਰੀ॥ ਲੈਕੈਕ੍ਰਿਪਾਨਮਹਾਂਬਲਵਾਨ ਚਾ ਰਕੈਸੁੰਭਕੇਊਪਰਿਝਾਰੀ॥ ਸਾਰਸੋਂ ਸਾਰਕੀਧਾਰਬਜੀਝਨਕਾਰਉਠੀਤਿਹ ਤੇਚਿਨਗਾਰੀ॥ ਮਾਨਹੁਭਾਦਵਮਾਸਕੀਰੈਨਸੈਪਟਬੀਜਨਕੀਚਮ ਕਾਰੀ॥੨੧੮॥ ਘਾਇਨਤੇ ਬਹੁਤੈਨਪਰਿਯੋਬਲਛੀਨਭਇਯੋਪ ਸੁੰਭਕੋਕੈਸੇ॥ਜੋਤਘਟੀਮੁਖਕੀਤਨਕੀਮਨੋਪੂਰਨਤੇਪਰਵਾਸਸਿਜੈਸੇ॥ ਚੰਡਿਲਇਓਕਸੁੰਭਉਠਾਇਕਹਿūਕਵਿਨੇਮੁਖਤੇਜਸੁਐਸੇ॥ ਰੱਛਕ ਗੋਧਨਕੇਹਿਤਕਾਨਉਠਾਇਲਿਯੋਗਿਰਗੋਧਨੁਜੈਸੇ॥੨੧੯॥ ਦੋਹਰਾ॥ ਕਰਤੇਗਿਰਧਰਨੀਪਰਿਯੋ ਧਰਤੇਗ ਇਯੋਂ ਅਕਾਸ॥ ਸੰਭਸੰਘਾਰਨਕ ਨਮਿਤਗਈਚੰਡਤਿਹਪਾਸ॥ ੨੦॥ ਸਵੈਯਾ॥ ਬੀਚਬੈਨਭਮੰ ਡਲਚੰਡਕਾਜੁੱਧਕਰਿਯੋਜਿਮਆਗੇਨਹੋਉ॥ ਸੂਰਜਚੰਦਨਿਛੱਚੀ ਪਤਿਅਉਰਸਭੈਸੁਰਪੇਖਤਸੋਊ॥ ਖੀਂਚਕੈਮੂੰਡਦਈਕਰਵਾਰਕੀਏਕਤੇ ਮਾਰੁਕੀਏਤਬਦੋਊ॥ ਸੁੰਭਦਟੂਕਹੈਭੂਮਿਪਰਿਯੋਤਨਜਿਉਂਕਲਵੱਸਿ ਉਂਚੀਰਤਕੋਊ॥੧੨੧॥ ਦੋਹਰਾ॥ ਸੁੰਭਮਾਰਕੈਚੰਡਕਾਉਠੀਸੁਸੰਖ ਬਜਾਇ॥ ਤਬਧੁਨਿਘੰਟਾਕੀਕਰੀਮਹਾਮੋਦਮਨੁਪਾਇ॥ ੨੨੨॥ ਦੈਤਰਾਜਛਿਨਮੈਂਹਨਿਯੋਦੇਵੀਇਹਪਰਕਾਰ॥ ਅਸਟਕਰਨਮਹਿ ਸਸਤਗਹਿਸੈਨਾਦਈਸੰਘਾਰ॥੨੩੩॥ ਸਵੈਯਾ॥ ਚੰਡ ਕੇਕੋ || || ਅਪਨਓਪਰਹੀਰਨਮੈਂਅਸਿਧਾਰਭਈਸਮੁਹਾਈ।ਮਾਰਬਿਦਾਰਸੰਘਾਰਦਏ ਤਬਭੂਪਬਿਨਾਕਰੈਕਉਨਲਰਾਈ। ਪਉਠੇਅਰਿਸਹੀਏਧਰਿਛਾਡ ਦਈਸਬਪਉਰਖਤਾਈ। ਦੈਤਚਲੇ ਤਜਿਖੇ ਤਹਿਯੋਂਜੈਸੇ ਬਡੇਗੁਨਲੋਭਤੇ ਜਾਤਪਰਾਈ॥੨੨੪॥ ਇਤਿਮਾਰਕੰਡੇਪੁਰਾਨੇਚੰਡੀਚਰਿਸੁੰਭ ਬਧਹਿਨਾਮਸਪਤਮੋਂਧਿਆਇਸੰਪੂਰਨੰ॥੭॥ ॥ ਸਵੈਯਾ॥ ਭਾਜਗਇūਮਘਵਾਜਿਨਕੇਡਰਬ੍ਰਹਮ ਆ ਦਿਸਭੈਭੈਭੀਤੇ। ਤੇਈਵੈਦੈਤਪਰਾਇਗਏਰਨਿਹਾਰਨਿਹਾਰਭਏਬਲੁ ਰੀਤੇ। ਜੰਬੂਕਝਨਿਰਾਸਭਏਬਨਬਾਸਗਏਜੁਗਜਾਮਨਬੀਤੇ। ਸੰਤ
