ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਪੰਨਾ:ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ ਕਾ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ.pdf/79

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ

(੪੭)

ਥਬੱਖਮਹਾਂਭੇਜਤੱਤੋਂ॥ ੪੧॥੩ਮੀਤੇਜੜੇਸੰਸੁਰੋਸੰਰੰ। ਰੁਲੇ ਰੂੰਡਮੁੰਡੀਊਠੀਸਸਝਾ। ਥਬੰ ਕੰਤਬੀਰਭਭੈ ਕੰਤਘਾਯੰ। ਮਨੋਜੱਧ ਇੰਦ੍ਰਟਿਓਤਿਰਾਯੰ॥ ੩॥ ਮਹਾਂਜੁੱਧਚਿਯੰਮਹਾਂਸੂਰਗਾਜੇ॥ ਆਪੋਆਪਮੈਂਸਸਸੋਸਸਤ੍ਰਾਜੇ। ਉਠੇਝਾਰਸਾਗੰਮਚੇਲੋਹ ਕੋਹ॥ ਮਾਨੋਖੇਲਥਾਸੰਤੁਮਾਹੰਭਸੋਹੰ॥ ੪੪॥ ਰਸਾਵਲਛੰਦ॥ ਜਿਤੇ ਬੈਰਰੁੱਝ। ਭਿੜੇਅੰਤ ਸੁੱਝ। ਜਿਵੇਖੇ ਹਾਜੇ। ਕਿਤੇਅੰਤਲਾ॥ ੪੫॥ ਭੁਦੇਦੇਹਬਰਮੰ। ਛੁਟੀਹਾਰਰਮੰ। ਕਹੂੰ ਖੇਤ ਖੋਲੰ ਗਿਰੇਸੂਕਟੋਲੰ॥ ੪੬॥ ਕਹੂੰਮੁਛਮੁੱਖ॥ ਕਹੂੰ ਸਸਤ ਸੁੱਖ। ਕਹੂੰ ਖੋਲਖੱਰੀਕਹੂੰ ਪਰਮਪੱਗ ੪੭॥ ਗਹੇ ਮੁੱਛ ਬੰਕੀ ਮੁੰਡੇ ਆਨਹੰਕੀ। ਢਕਾ ਢੁੱਕਵਾਲੀ॥ ਉਠੇਹਾਲਚਾਲੀ॥੪੮॥ ਭੁਜੰਗਛੰਦ॥ ਖੁਲੇਖੱਗਖੂਨੀ ਮਹਾਂਬਗਖੇਤ। ਨਚੇਬੀਰਬੈਤਾਲਯੰਭੂਤਤ। ਬਜੇਡੰਕਡੌਰੂਉਠੇ ਨਾਦਸੰਖੰ। ਮਨੋਮੱਲਜੁੱਟੇ ਮਹਾਂਹੱਥਬਖੰ॥ ੪੯॥ ਛਪੈਛੰਦ॥ ਜਿਨਸੂਰਨਸੰਗ੍ਰਾਮਸਥਲਸਾਮੁਹਿਹੈਮੰਡਿਓ। ਤਿਨਸੁਭਟਨਤੇਏਕ ਕਾਲਕੋਊਜੀਅੰਤਨਛਡਿਯੋ। ਸਬਖਤ੍ਰੀਖਗਖੰਡਖੇਤ ਤੇ ਭੂਮੰਡਪਅਹੁੱ ਦੇ। ਸਾਰਧਾਰਸਰਧੂਮਮੁਕਤਬੰਧਨਭੇਛੁੱਟੇ। ਹੈਟੂਕਟੂਕਜੁੜੇਸਬੈ ਪਾਵਨਪਾਛੇਡਾਰੀਅੰ। ਜੈਕਾਰਅਪਾਰਸੁਧਾਰਹੂਅੰਬਾਸਿਵਲੋਕਸਿਧਾ ਰੀਯੰ॥ ੫੪॥ ਚੌਪਈ॥ ਇਹਬਿਧ ਮਚਾਘੋਰ ਸੰਗ੍ਰਾਮਾ॥ ਸਿਧਏਸੂਰਸਰਕੋਧਾਮਾ। ਕਹਾਂਲਗੌਵਹੁਕੜੋਂਲਰਾਈ। ਆਪਨ ਪ੍ਰਭਾਨਬਰਨੀਜਾਈ॥ ੫॥ ਭੁਜੰਗਛੰਦ॥ ਲਵੀਸਰਬਜੀ ਤੇ। ਕੁਸ਼ੀਸਰਬਹਾਰੇ। ਬਚੇਸੋਬਲੀਪ੍ਰਾਨਲੈਕੈਸਿਧਾਰੇ। ਚਤੁਰ ਬੇਦਪਠਯੰਕੀਓਕਾਸਬਾਸ। ਘਨੋਬਰਖਕੀਨੇਤਹਾਹੀਨਿਵਾਸੈ॥ ੫੨॥ਇਤਿਬਚਿਤ੍ਰਨਾਟਕਗ੍ਰੰਥੇਲਵੀਕੁਸੀਜੁਧਥਰਨਨੰ ਨਾਮੁਤੀਆ ਧਿਆਉਸਮਾਪਤਿਮ ਸਭਸੁਭਮ ਸਤ॥੩॥ ਅਫਜੂ॥ ੧੮੯॥ ਭੁਜੰਗਭਛੰਦ॥ ਜਿਨੈਬੇਦਪਠਿਯੋਸੁਬੇਦੀਕਹਾਏ। ਤਿਨੈਧਰਮਕੇਕਰਮਨੀਕੇ ਚਲਾਏ। ਪਠੋਕਾਗਦੰਮੱਜਾਸੁਧਾਰੰ। ਆਪੋਆਪਮੋਥੈਰਭਾਵੰ ਬਿਸਾਰੰ॥ ੧॥ ਨਿਪੁੰਮਕਲਿਯੰਦੁਭਸੋਂਕਾਸਿਆਯੰ। ਸਭੋਬੇਦ ਸੰਬੇਦਭਾਖੇਸੁਨਾਯੰ। ਸਬੈਬੇਦਪਾਠੀਚਲੇਮਰ੍ਦੇਸੰ। ਪ੍ਰਨਾਮੰਕੀਓ ਆਨਕੈਕੈਨਰੇਸੰ॥ २॥ ਧੁਨੰਬੇਦਕੀਭੂਪਤਾਤੇਕਰਾਈ। ਸਬੈਪਾ ਸਬੈਠੇ ਸੁਭਾਬੀਚਭਾਈ। ਪੜੇਸਾਮਬੇਦੰਜਜਰਬੇਦਕੱਥ। ਰਿਗੰਬੇਦ