(੬੫)
ਤਿਨਕੋਕਾਮੰ॥ ਗੁਰੁਦਰਢੋਈਨਪ੍ਰਭਪੁਰਵਾਸਾ॥ ਦੁਹੂੰਠੌਰਵੈਰ ਹੈਨਿਰਾਸਾ॥ ੧੩॥ ਜੇਜੇਗੁਰਚਰਨਨਿਰਤਹੈਂ॥ ਤਿਨਕੋਕਸ਼ ਟਨਦੇਖਨਪੈਹੈਂ॥ ਰਿਧਸਿੱਧਿਤਿਨਕੇ ਹਮਾਹੀ॥ ਪਾਪਤਾਪ ਸਕੈਨਛਾਹੀਂ॥ ੧੪॥ ਤਿਹਮਲੇਛਛੂੰਹੈਨਹੀਂਛਾਹਾਂ # ਅਸ਼ਟਸਿ ਧਹੈਘਰਿਮਾਹਾਂ॥ ਹਾਸਕਰਭਜੋਉਦਮਉਠੈਹੈ॥ ਨਵਨਿਧਤਿਨਕੇ ਘਰਮਾਹਿਐਹੈ॥ ੧੫॥ ਮਿਰਜਾਬੇਗਹ ਤੋਤਿਹਨਾਮੰ॥ ਜਿਨਢਾ ਹੇਬੇਮੁਖਨਕੈਧਾਮੰ॥ ਸਭਸਨਮੁਖਗੁਰਆਪਚਾਏ॥ ਤਿਨਕੈਬਾ ਰਿਨਬਾਕਨਪਾਏ॥ ੧੬॥ ਉਤਅਉਰੰਗਜੀਯਅਧਿਕਰਿਸਾਯੋ॥ ਚਾਰਆਹਿਦੀਯਨਅਉਰਪਠਾਯੋ॥ ਜੇਬੇਮੁਖਤਾਤੇ ਬਚਆਏ॥ ਤਿ ਨਕੇਗ੍ਰਿਹਪੁਨਿਇਨੈਗਿਰਾਏ॥ ੧੭॥ ਜੇਤਜਿਭਜੇਹੁਤੇਗੁਰਆਨਾ॥ ਤਿਨਪੁਨਗੁਰੂਅਹਿਦੀਅਹਿਜਾਨਾ॥ ਮੂਡਾਰਤਿਨਸੀਸਮੁੰਡਾਏ॥ ਪਾਹਰਿਜਾਨਗ੍ਰਿਹਲੈਆਹੇ॥ ੧੮॥ ਜੇਜੇਭਾਜਹੁਤੇਬਿਨਆ ਇਸੁ॥ ਕਹੋਅਹਿਦੀਅਹਿਕਿਨੈਬਤਾਇਸੁ॥ ਮੂੰਡਮੂੰਡਕਰਿਸ਼ਹਿਰ ਫਿਰਾਏ॥ ਕਾਰਭੇਟਜਨੁਲੈਨਸਿਧਾਏ॥ ੧੯॥ ਪਾਛੈਲਾਗਿ ਲਰਕਵਾਚਲੇ॥ ਜਾਨਕਸਿੱਖਸਖਾਹੈਂਭਲੇ॥ ਛਿਕੇਤੋਬਰਾਬਦ ਨਚੜਾਏ॥ ਜਨੁਹਖਾਨਮਲੀਦਾਆਏ॥ ੨੦॥ ਮਸਤਕ ਸੁਭੇਪਨਹੀਯਨਘਾਇ॥ ਜਨਕਟੀਕਾਦਏਬਨਾਇ॥ ਸੀਸਈ ਟਕੈ ਘਾਇਕ ਰੇਹੀ॥ ਜਤਿਨਭੇਟਪੁਰਾਤਨਦੇਹੀ॥ ੨੧॥ ਦੋਹਰਾ॥ਕਬਹੂੰਰਣਜੂਝਿਯੋਨਹੀਂਕਛੂਦੈਜਸੁਨਹੀਲੀਨ॥ ਗਾਂਉਬਸਭਿਜਾਨਿ ਯੋਨਹੀਂਜਮਸੋਂਕਿਨਕਹਿਦੀਨ॥ ੨੨॥ ਚੌਪਈ 11 ਇਹ ਬਿਧਤਿਨੋਭਯੋਉਪਹਾਸਾ॥ ਸਭਸੰਤਨਮਿਲਲਖਿਓਤਮਾਸਾ॥ ਸੰ ਨਕਸ਼ਟਦੇਖਨਪਾਯੋ॥ ਆਪਹਾਥਦੈਨਾਥਬਚਾਯੋ॥ ੨੩॥ ਚਾਰਣੀਦੋਹਰਾ ਜਿਸਨੋਸਾਜਨਰਾਖਸੀਦੁਸ਼ਮਨਕਵਨਬਿ ਚਾਰ॥ ਛੈਨਸਕੈਤਿਹਛਾਹਿਕੌਨਿਹਫਲਜਾਇਗਵਾਰ॥ ੨੪॥ ਜੇਸਾਧੂਸ਼ਰਨੀਪਰੇਤਿਨਕੈਕਵਣਬਿਚਾਰ॥ ਦੰਦਜੀਭਜਿਮਰਾਖਿਹੈਦੁ ਸ਼ਟਅਰਿਸ਼ਟਸੰਘਾਰ॥ ੨੫॥ ਇਤਿਬਚਿੱਤ੍ਰਨਾਟਕਰੀਬੈਸਾ ਹਿਜਾਦੇਵਅਹਦੀਆਆਗਮਨਬਰਨਨੰਨਮਦਸਮੋਧਿਆਇਸਮਾਪ ਭਮਸਭਸੁਭਮਸਤੁ॥ ੧੩॥ ਅਫਜੂ॥ ੪੬੦॥ ਚੌਪਈ॥ ਸਰਬਕਾਲਸਤਸਾਧਉਬਾਰੇ॥ ਦੁਖ ਦੇਕੈਦੋਖੀਸਭਮਾਰੇ॥ ਅਦੁਭਤਿਗਤਿਭਗਤਨਦਿਖਰਾਈ॥ ਸਭਸੰਕ
