ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ.pdf/93

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


 

ਪੀਰ ਦੀ ਕਬਰ ਤੇ



 

ਟਨਟਨਟਨ.......ਨਾਲ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਘੜਿਆਲ ਨੇ ਦਸ ਖੜਕਾਏ । ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਫਿਰ ਰੋਗੀ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਜਾ ਟਿਕੀ । ਦੋ ਕੁ ਮਿੰਟਾਂ ਮਗਰੋਂ ਸੁੱਤੇ ਹੋਣ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਰੋਗੀ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਥਣ ਵਲ ਵੇਖ ਕੇ ਬੋਲਿਆ "ਤੂੰ ਅਜੇ ਸੁੱਤੀ ਨਹੀਂ, ਸ਼ਾਂਤਾ ?" ".............ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ?" ਬਾਂਹ ਲੰਮੀ ਕਰ ਕੇ ਰੋਗੀ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਰਖਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। "ਨਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਤਾਂ ਦੋ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅੱਖ ਜੁੜ ਗਈ ਸੀ । ਤੂੰ ਸੌਂ ਜਾ ਦੋ ਘੜੀਆਂ ।" ਰੋਗੀ ਨੇ ਠੰਢਾ ਸਾਹ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤਾ ਦੇ ਚਕਨਾ ਚੂਰ ਹੋ ਰਹੇ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਉਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਹ ਭਰੀ ਹੋਵੇ|

 

ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ

੯੩