ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ
(੮੬)
ਧੰਨੁ ਸੁ ਦੇਸੁ ਜਹਾ ਤੂੰ ਵਸਿਆ
ਮੇਰੇ ਸਜਣ ਮੀਤ ਮੁਰਾਰੇ ਜੀਉ॥੨॥
(ਹੇ ਮੁਰਾਰੇ] ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਮਿੱਤੂ (ਤੇ) ਮੇਰੇ ਸਜਣ ( ਸਤਿਗੁਰੂ = ਹੀਉ। ਉਹ ਦੇਸ ਧੰਨ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਤੂੰ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
ਹਉ ਘੋਲੀ ਹਉ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ,
ਗੁਰ ਸਜਣ ਮੀਤ ਮੁਰਾਰੇ ਜੀਉ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਮਿੱਤੁ ਗੁਰੁ ਸਜਣ (ਤੋਂ) ਮੈਂ ਸਦਕੇ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ) ਮੈਂ (ਤਨ ਮਨ) ਸਦਕੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਕ ਘੜੀ ਨ ਮਿਲਤੇ ਤਾ ਕਲਿਜੁਗੁ ਹੋਤਾ॥
ਹੁਣਿ ਕਦਿ ਮਿਲੀਐ ਪ੍ਰਿਅ ਤੁਧੁ ਭਗਵੰਤਾ॥
(ਹੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ! ਆਪਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ) ਇਕ ਘੜੀ ਭਰ ਵੀ ਆਪ ਜੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ (ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ), ਕਲਜੁਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਹੈ ਪਿਆਂਰੇ ਭਗਵੰਤ! ਹੁਣ ਕਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇਗਾ?
ਮੋਹਿ ਰੈਣਿ ਨ ਵਿਹਾਵੈ ਨੀਦ ਨ ਆਵੈ
ਬਿਨੁ ਦੇਖੇ ਗੁਰ ਦਰਬਾਰੇ ਜੀਉ॥੩॥
(ਹੇ) ਗੁਰੂ ਜੀਉ। (ਆਪ ਜੀ ਦੇ) ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰਾਤ ਬੀਤਨ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
