ਇਹ ਵਰਕਾ ਤਸਦੀਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਏ
ਘਰ ਆਈ ਖੁਸ਼ਬੋਈ
ਘਰ ਆਈ ਖੁਸ਼ਬੋਈ
ਕਣ ਕਣ ਅੰਦਰ ਮਹਿਕ ਘੁਲੀ ਹੈ,
ਧਰਤ ਸੁਹਾਗਣ ਹੋਈ।
ਫੁੱਲਾਂ ਅੰਦਰ ਰੰਗ ਹੈ ਭਰਿਆ।
ਚਾਨਣ ਦਾ ਜਿਉਂ ਵਗਦਾ ਦਰਿਆ।
ਸਾਹਾਂ ਅੰਦਰ ਇਤਰ ਮਹਿਕਿਆ,
ਰੂਹ ਤੇ ਕਿਣ ਮਿਣ ਹੋਈ।
ਧੀਏ ਤੈਨੂੰ ਜੀ ਆਇਆਂ ਨੂੰ।
ਬੰਨੀਂ ਰੱਖੜੀ ਮਾਂ ਜਾਇਆਂ ਨੂੰ।
ਪਥਰੀਲੀ ਕੰਧ ਵਿਚ ਵੀ ਜੀਵੇ,
ਕੋਂਪਲ ਨਵੀਂ ਨਰੋਈ।
ਵੱਡੀ ਹੋ ਨੀ ਰਲ ਕੇ ਬਹੀਏ।
ਸਭ ਦੀ ਸੁਣੀਏ, ਸਭ ਨੂੰ ਕਹੀਏ।
ਬੱਤੀ ਵਾਂਗੂੰ ਸਦਾ ਲੰਗਾਰੀਂ,
'ਨੇਰ੍ਹ ਦੀ ਕਾਲ਼ੀ ਲੋਈ।
ਜਿਹੜੇ ਘਰ ਨਾ ਦਾਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ।
ਉੱਡ ਜਾਵਣ ਸਿਰ ਉੱਤੋਂ ਛਾਵਾਂ।
ਛਾਵਾਂ ਜਾਣ ਦੇ ਮਗਰੋਂ ਵੇਖਿਐ,
ਕਿਹੜੀ ਅੱਖ ਨਹੀਂ ਰੋਈ।
ਮਨ ਤੰਦੂਰ/ 28
