ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ
ਰੱਸਾ ਕਸ਼ੀ
ਦਿਲ ਖਿੱਚਦਾ ਰਿਹਾ ਏਧਰ।
ਫਰਜ਼ ਧ੍ਹਹੂੰਦੇ ਰਹੇ ਓਧਰ।
ਇਕ ਪਾਸੇ ਦਿਲ
ਇਕ ਪਾਸੇ ਫਰਜ਼;
ਹੁੰਦੀ ਰਹੀ
ਏਸਤਰ੍ਹਾਂ
ਰੱਸਾ-ਕਸ਼ੀ।
ਖ਼ਿਆਲ ਕਦੇ ਆਣ,
ਪਰ ਫੇਰ ਦੱਬ ਜਾਣ;
ਚੁੱਭਦੀ ਰਹੀ
ਸੂਲ ਵਾਂਗ
ਇਹ ਬੇਵਸੀ।
ਹੀਲੇ ਕਈ ਕੀਤੇ
ਪੰਛੀ ਇਕ ਪਿੰਜਰੇ
ਪਰ ਫੜ-ਫੜਾਏ
ਉੱਡਨਾਂ ਵੀ ਚਾਹੇ
ਤੀਲੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਸੀ
ਪਰ ਕੁਛ ਨਾਂ ਬਣਿਆ।
ਜਜ਼ਬੇ ਨੇ ਝੂਣਿਆਂ
ਕੁੱਛ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਵੀ ਆਇਆਂ
ਹਾਇ ਕਿਸੇ ਨਾ ਸੁਣਿਆਂ।
ਅੰਦਰ ਅੰਦਰ
ਰਹਿ ਗਏ
ਪੀਤੇ ਦੇ ਪੀਤੇ।
੧੬੦
