ਪੰਨਾ:ਸਭਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ.pdf/238

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ
(੨੩੭)

ਪੀ ਲੇਤੇ ਹੈਂ ਅਰ ਮੁਰਦਾ ਭੀ ਏਕ ਮਹੀਨੇ ਤਕ ਨਹੀਂ ਸੜਤਾ ਫਿਰ ਹਾਤਮ ਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਜੇ ਏਕ ਮਹੀਨੇ ਸੇ ਭੀ ਅਧਿਕ ਬੀਤੇ ਤੋ ਦੁਰਗੰਧ ਆਵੇਗੀ ਉਸ ਸਮਯ ਕਿਆ ਕਰੋਗੇ ਉਨੋਂ ਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਐਸਾ ਹੋ ਤੋ ਮੁਰਦੇ ਕੋ ਗਾਡ ਦੇ ਔਰ ਸਭ ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੁਰਖ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤਕ ਬਰਤ ਕਰਕੇ ਸਾਂਝ ਕੋ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਸੇ ਗਲਾਨਿ ਪੂਰਬਕ ਬਿਨਤੀ ਕਰਕੇ ਔਰ ਖਾਨਾ ਪੜੋਸੀਓ ਕੋ ਬਾਂਟ ਦੇਤੇ ਹੈਂ ਫਿਰ ਮੁਰਦੇ ਕੀ ਕਬਰ ਪਰ ਜਾ ਕੇ ਬਹੁਤਸਾ ਦਾਨ ਪੁੰਨ ਕਰਤੇ ਹੈ ਤਬ ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ ਕਾਂਮ ਕਰਨੇ ਲਗਤੇ ਹੈਂ ਹਾਤਮ ਯਿਹ ਸੁਨ ਅਚੰਭੇ ਮੇਂ ਹੋਕੇ ਹਾਥ ਕੀ ਅੰਗੁਲੀ ਮੁਖ ਮੇਂ ਪਾਨੇ ਲਗਾ ਔਰ ਉਨੋਂ ਨੇ ਕਿਆ ਕੀਆ ਕਿ ਤਹਿਖ਼ਾਨੇ ਮੇਂ ਚੰਗਾ ਬਿਛੋਨਾ ਬਿਛਾ ਕਰ ਉਸ ਮੁਰਦੇ ਕੋ ਲਟਾ ਦੀਆ ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਕੇ ਖਾਨੇ ਰੱਖੇ ਸੁਗੰਧ ਕੀ ਬੱਤੀਆਂ ਜਲਾ ਕੇ ਸਾਤ ਵੇਰ ਮੁਰਦੇ ਕੇ ਪੈਰ ਚੂੰਮੇਂ ਔਰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਏ ਔਰ ਖਾਨੇ ਕੇ ਪਾਸ ਜਾ ਬੈਠੇ ਔਰ ਹਾਤਮ ਸੇ ਕਹਾ ਕਿ ਭਾਈ ਮੁਸਾਫਿਰ ਪਹਿਲੇ ਖਾਨੇ ਮੇਂ ਤੂੰ ਹਾਥ ਡਾਲ ਔਰ ਪੇਟ ਭਰਕੇ ਖਾਹ ਕਿ ਮੁਰਦੇ ਕੋ ਪਹੁੰਚੇ ਔਰ ਤੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਸੇ ਹਮ ਭੀ ਬ੍ਰਤ ਖੋਲੇ ਯਿਹ ਬਾਤ ਸੁਨ ਹਾਤਮ ਖਾਨਾ ਖਾਨੇ ਲਗਾ ਫਿਰ ਸਭ ਨੇ ਖਾਯਾ ਜੋ ਬਚਾ ਸੋ ਘਰ ਭਿਜਵਾਯਾ ਵੁਹ ਸਭ ਨਾਇ ਧੋਇ ਕਪੜੇ ਬਦਲ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਪਰ ਚਲੇ ਔਰ ਹਾਤਮ ਸੇ ਕਹਾਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਮਾਰਾ ਜੀ ਚਾਹੇ ਤੋ ਹਮਾਰੇ ਯਹਾਂ ਕੁਛ ਦਿਨ ਮਹਿਮਾਨ ਰਹੁ ਹਾਤਮ ਬੋਲਾ ਕਿ ਬਹੁਤ ਭਲਾ ਤੁਮਾਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਕੇ ਲੀਏ ਦੋ ਚਾਰ ਦਿਨ ਠਹਿਰ ਸਕਤਾ ਹੂੰ