ਪੰਨਾ:ਸਭਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ.pdf/240

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ
(੨੩੯)

ਕੌਨ ਕਾਮ ਹੈ ਹਾਤਮ ਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਏਕ ਹੁਸਨਬਾਨੋ ਨਾਮ ਪਰਮ ਸੁੰਦਰ ਇਸਤ੍ਰੀ ਹੈ ਵੁਹ ਸਾਤ ਬਾਤੇ ਪੂਛਤੀ ਹੈ ਜੋ ਕੋਈ ਉਨ ਸਾਤੋਂ ਕੇ ਉਤ੍ਰ ਦੇਵੇ ਉਸੀ ਸੇ ਵੁਹ ਅਪਨਾ ਬਿਵਾਹ ਕਰੇਗੀ ਮੁਨੀਰਸਾਮੀ ਉਸਕਾ ਆਸ਼ਿਕ ਉਸਕੇ ਬਿਨ ਵੁਹ ਨਹੀਂ ਜੀ ਸਕਤਾ ਹੈ ਨ ਉਸਤੇ ਉਸਕੀ ਬਾਤੋਂ ਕੋ ਪੂਰਾ ਕਰਨੇ ਕੀ ਸਮਰਥਾ ਹੈ ਹੁਸਨਬਾਨੋ ਕੇ ਬਿਰਹ ਮੇਂ ਜੰਗਲ ਬਜੰਗਲ ਰੋਤਾ ਫਿਰਤਾ ਥਾ ਏਕ ਦਿਨ ਮੁਝਕੋ ਮਿਲ ਗਿਆ ਮੈਂ ਉਸਕੋ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ਮੇਂ ਫਿਰਤੇ ਦੇਖ ਅਤਿ ਦੁਖੀ ਹੋਕਰ ਰੋਦੀਆ ਔਰ ਵੁਹ ਕਲੇਸ਼ਨਾ ਸਹਿ ਸਕਾ ਅਪਨੇ ਸ਼ਹਿਰਸੇ ਨਿਕਲ ਬਿਦੇਸ ਕੀਆ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ ਕੀ ਕਿਰਪਾਸੇ ਚਾਰ ਬਾਤੇਂ ਉਸਕੀ ਪੂਰੀ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੂੰ ਅਬ ਪਾਚਵੀਂ ਬਾਤ ਕੀ ਵਾਰੀ ਹੈ ਬਾਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੋਹ ਨਿਦਾ ਕੇ ਸਮਾਚਾਰ ਲਾਨੇ ਚਾਹੀਏ ਉਸਕੇ ਖੋਜ ਮੇਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬੀਤਗਏ ਹੈਂ ਜਿਸ ਸੇ ਪੂਛਤਾ ਹੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਬਤਾਤਾ ਜੇਕਰ ਆਪ ਜਾਨਤੇ ਹੋ ਤੋ ਉਸਕਾ ਪਤਾ ਬਤਲਾ ਦੀਜੀਏ ਮਾਨੋ ਆਪਨੇ ਆਪਨਾ ਸਾਥ ਹੀ ਦੀਆ ਔਰ ਬਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀ ਇਸ ਬਾਤ ਕੋ ਸੁਨਤੇ ਹੀ ਉਸ ਬ੍ਰਿਧ ਮਾਨੁੱਖਯ ਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਮੈਨੇ ਬਜੁਰਗੋ ਸੇ ਸੁਨਾ ਹੂਆ ਹੈ ਕਿ ਦੱਖਣ ਕੀ ਓਰ ਏਕ ਮਾਯਾ ਜਾਲ ਹੈ ਉਸਕੇ ਬਾਏ ਓਰ ਏਕ ਬੜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ ਵਹਾਂ ਆਜ ਤਕ ਕਿਸੀਨੇ ਮਰਦਾ ਨਹੀਂ ਦੇਖਾ ਹੈ ਨਾ ਕਬਰ ਦੇਖੀ ਨਾ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਕੇ ਲੀਏ ਰੋਤਾ ਹੈ ਯੇਹ ਬਾਤ ਸੁਨਕਰ ਹਾਤਮ ਬੋਲਾ ਕਿ ਮੁਝਕੋ ਉਸੀ ਓਰ ਜਾਨਾਂਹੈ ਉਸਨੇ ਕਹਾ ਕਿ ਪਿਆਰੇ ਸੁਨੇ ਹੂਏ ਮਾਰਗ ਮੇਂ ਕੈਸੇ ਚਲੇਗਾ ਔਰ