ਪੰਨਾ:ਸ਼ਰਾਬ ਕੌਰ.pdf/45

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਹੁੰਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆ ਹਨ, ਸੰਕਲਪ ਦੀਤਾਰ ਜਿਧਰ ੩੭ ਬਝੀਸੋਝੀ,ਜੇ ਕਿਤੇ ਚਿੜਾਉਦੀ ਆਈਜਾਂਦਿਆਂ। ਢੀਢਾਹੇ, ਝਟ ਲੰਮੇ ਪੈਗਏ, ਢੀਂਦ ਲੇਘਰੇਆਉਠ ਬੈਠੇ। ਹੁਣ ਲਗੇਚੇਦ ਵਲ ਦੇਖਣ, ਤਾਰ ਬਝ ਗਈ, ਤੀਤ ਹੋਇਆ ਕਿ ਚੰਦ ਡਿਗਦਾਆਉਂਦਾਹੈ।ਬਹੁਤ ਚਿਰ ਤਕਜੋ ਇਕਦੇਖਦੇ ਰਹੇ, ਗੇਚੀ ਬਕ ਗਈ, ਤਾਈਂ ਅਖਝਮਕੀਗਈ,ਚੌਂਕ ਉਠੇ ਚੇਦਡਿਗ ਪਿਆਚੈਦ ਡਿਗਆਂ ਅਖਾਮਲਕ ਕੇ ਉਪਰ ਵਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਦ ਓਥੇ ਦਾ ਓਥੇ ਹੀ, ਇਧਰਗਰਦਨਬੀ ਦੁਖਦੀ ਹੈ, ਹੱਕੇ ਬੱਕੇ ਬੈਠੇ ਹਨ,ਸਮਝ ਵਿਚ ਕੁਝ ਆ ਉਂਦਾ ਹੀ ਨਹੀ,ਫੇਕਇਹਸਮਝੇ ਕਿਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਲ ਮਾਰ ਕੇਫੇਰ ਉਤੇ ਚਮਗਿਆ । ਜੇਕੜੇ ਰੋਣ ਬੈਠੇ ਤਾਂ ਚੁਪਨਹੀ,ਜੇ ਹਸਣ ਬੈਠੇਤਾਂ ਬਸ ਨਹੀ।ਡੇਗੀ ਦੇ - ਜਨ ਦਾਅਚਰਜ ਹਾਲ ਹੈ। ਅਫੀਮਚਬਾਏਰੇਵੜੀਆਂਤੇਪੋਸਤ ਚਬਾਏਗੇੜੇ ਭੰਗ ਵਿਚਾਰੀਆਕੋਲੀਜੋਆਟੇਸੋਨੇ। | ਮਿਡ ਪਦਾਰਬਦੀਚਾਰਭਗੀਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉ੨ਅਮਲਚਰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਤੇਉਂ ਭੁੱਖਅਭੁੱਖ ਕਚੇ : ਕੇ ਦੀਪਰਖ਼ਬੋ ਬਿਨਾ ਅੰਨੇਵਾਹ, ਪਗੜਪੇਖਾ ਈਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਕੌੜੀਆਂਦੇ ਭੁਲੇਖੇ ਝਦਾ,ਖਿਚੜੀਦੀਬਾਂ ਖਲਦੇ ਵੜੇਵੇਂ , ਮਲਾਈ ਦੇ ਭੁਲੇਖੇਰਦੀ ਦੋਪੀ,ਗੁੜ ਦੇ ਭੁਲੇਖੇਮਈਆਦਿਕਪਦਾਰਥਭੰਗੀ ਖਾਗਏ ਪਰਭੇਗਦੇ ਨਸ਼ੇਵਿਚ ਪਤਾ Digitized by Danish Digital Library | www.naniabdigilib.org