ਪੰਨਾ:ਅਨੋਖੀ ਭੁੱਖ.pdf/37

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ


ਕਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਧੋਖਾ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਭੇਜ ਦਿਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਾਂਸ਼ੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾ ਦਸਦੇ ਹੋਏ ਮੈਂ ਕਿਹਾ-'ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਨਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਸਦਾ ਹਾਂ ਪਰ ਤੁਸਾਂ ਮੈਥੋਂ ਲੁਕਾ ਨ ਕਰਨਾ।'
ਕਾਂਸ਼ੀ ਰਾਮ-'ਦਸੋ?'
ਮੈਂ-'ਸ਼ੁਕਲਾ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਕਾਂਸ਼ੀ ਰਾਮ ਅਸਚਰਜ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲਗੇ-'ਇਹ ਕੀ? ਜੇ ਮੇਰੀ ਧੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸਦੀ ਹੈ?'
ਮੈਂ- 'ਪ੍ਰੇਮ ਚੰਦ ਦੀ।'
ਕੁਝ ਸੋਚ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ-'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ ਜੁ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅਗੇ ਹਥ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ ਜੁ ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ੁਕਲਾ ਨੂੰ ਨਾ ਕਹਿਣਾ।'
ਮੈਂ-'ਅਜੇ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਦਸ ਦਾ, ਪਰ ਅਵੱਸ਼ ਦਸਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ। ਹਾਲਾਂ ਜੁ ਮੈਂ ਪੁਛਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਦਾ ਉਤਰ ਦਿਓ, ਕੀ ਇਸਦੇ ਕੁਝ ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਸਨ?'
ਕਾਂਸ਼ੀ ਰਾਮ-'ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੀ ਬਾਬਤ ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।'
ਮੈਂ-'ਕੀ ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ ਦੇ ਮਰਨ ਪਿਛੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਗਏ ਸਾਉ?'
ਕਾਂਸ਼ੀ ਰਾਮ-'ਹਾਂ ਗਿਆ ਸਾਂ, ਤੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰੇਮ ਚੰਦ ਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਪੁਲਸ ਲੈ ਗਈ ਸੀ।'
ਮੈਂ-'ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕੀਤਾ?'
ਕਾਂਸ਼ੀ ਰਾਮ-'ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਦਾ? ਪੁਲਸ ਪਾਸੋਂ ਮੈਂ ਬੜਾ ਡਰਦਾ ਹਾਂ। ਸ਼ੁਕਲਾ ਦਾ ਕੜਾ ਗਵਾਚ ਗਿਆ ਸੀ,-ਓਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਬੜਾ ਈ ਕਸ਼ਟ ਪਾਇਆ। ਤਦ ਤੋਂ ਮੈਂ ਪੁਲਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰਦਾ ਹਾਂ।'
ਮੈਂ-'ਕੜਾ ਕਦੋਂ ਚੋਰੀ ਹੋਇਆ ਸੀ?'

੩੮.