ਤਹ
(੭੮) ਭਲੇ ਭਾਗ ਤੁਸਾਡੜੇ ਘਰੀ' ਆਏ ਰੋਗਣ ਹੀਰ ਦਾ ਰੋਗ ਹਟਾ ਲੈ ਨੀਂ _ ਲਾਹੌਰਾ ਸਿੰਘ ਮੁਸੇਂਵਰ ਦੇ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਜੈਤਰ ਦਿਆਂ ਮੈਂ ਘੋਲ ਪਿਆਲੈਨੀ'
ਜੋਗੀ ਦੇ ਔਗੇ ਸਹਿਤੀ ਨੇ ਹੀਰ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਦਾ ਹਾਲ ਦੌਂਸਣਾ ॥
ਸੁਣੀ ਜੋਗੀਆ ਏਸਦਾਹਾਲ ਐਵੇਂ ਵਹੁਟੀ ਜਦੋਂਦੀ ਵਿਆਹਕੇ ਆਣੀਆਂ ਵੇ
ਦਿਨਰਾਤ ਮੰਜੀ ਉਤੇ ਰਹੇ ਡਿੱਗੀ ਗੁੱਝਾ ਦੁੱਖੜਾ ਦਰਦ ਰੋਵਣੀਆਂ ਵੇ
ਨਹੀਂ ਖਬਰ ਕਿਸ ਆਸਰੇ ਜੀਉੱ'ਦੀਏ ਖਾਂਦੀ ਅਨਨਾਪੀਂਵਦੀਪਾਣੀਆੰਵੇ
ਦਿਨ ਗੁਜ਼ਰਦੇ ਦੁੱਖਦੇ ਫ਼ਿਕਰ ਅੰਦਰ ਰਾਤਾਂ ਜਾਗਦੇ ਅਸਾਂ ਵਿਹਾਣ ਆਂਵੇ _ ਪੁਰਦਾ ਰੌੱਖਿਆਨਾਕਈ ਵੈਦਸੌਂਦੇ ਅਸੀਂ ਸਤਰਦੀਆਂ ਬੀਵੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਵੇ
ਸੁਭ ਏਸ ਨੂੰ ਘੋਲ ਪਿਆਲ ਦ੍ਰੱਕੇ ਜੋ ਜੋ ਦਸਿਆਂ ਵੈਦ ਸਿਆਣਿਆਂਵੇ ਜਾਲੀਨੀਉਸਕੇ ਤੂੰ ਅਫ਼ਲਾਤੂਨ ਆਇਓਂ ਦੱਸਕੇਹੜੀਮਰਜ਼ ਪਡਣੀਆਂ ਵੇ ਧਨੰਤਰਵੈਦਲੁਕਮਾਨ ਜਹੇ ਹਾਰਗਏ ਲੱਖਾਂਸਿਆਨਿਆਂ ਹੋਸ਼ ਤੁਲਾਨੀਆਂ ਵੇ ਦੈਮਾਂ ਬੋਰੀਆਂ ਲਾਕੇ ਵਿਆਹ ਆਂਦੀ ਕੋਈ ਘੜੀ ਨ ਸੁੱਖ ਦੀ ਮਾਣੀਆਂ ਵੇ ਲਾਹੌਰੀ ਕੂੜਗੱਲਾਂ ਓਸਰਬ ਬਭੋ' ਪਈਆਂ ਜੇਹਮਤਾਂ ਕਿਨੇ ਹਟਾਣੀਆਂਵੇ
ਜੌਵਾਬ ਜੋਗੀ
ਏਹ ਕਮਾਲ ਹਕੀਮ ਦੇ ਜੋਹਿਰ ਵੀ ਤੈਂ ਨੂੰ ਸਹਿਤੀਏਖਬਰਨਕਾਈਏ-1_ ਅਫ਼ਲਾਤ੍ਹਨਲੁਕਮਾਨ ਹੈਕੌਣ ਕੋਈ ਜਾਲੀਨੀਉਸਥੀ'ਪੈਰਧੁਆਈ ਏ ਨੀ ਹਿਕਮਤਨਾਲ ਭਰਪੂਰਹਨ ਨਾਥ ਪੂਰੇਧਨੰਤਰਜਿਹਾਂਨੂੰ ਅਸੰ” 'ਪੜ੍ਹਾਈਏਨੀ_ ਹੁਕਮ ਰੌਂਬ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਫ਼ ਹੋਵੇ ਹੱਥ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਾਈਏ ਨੀ ਧੁਰੋਂ ਵਧੀ ਦੇ ਹੈਨ ਇਲਾਜ ਸਚੇ ਨਾ ਤਕਦੀਰ ਖ਼ੁਦ ਮੁਟਾਈਏ ਨੀ ਇਸੇ ਵੈਦਗੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜ ਟਿੱਲੇ ਬਲੇ ਨਾਬ ਦੀ ਸੇਵ ਕਮਾਈਏ ਨੀ. ਨੁਸਖੇਹੈਨਸਨਿਆਸੀਆਂ ਜੋਗੀਆਂਦੇ ਜੜੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਕੁੱਟਫ਼ਕਾਈਏਨੀ_ ਐਸੀ ਦੇਖ ਦੁਆ ਹੈ ਪਾਸ ਸਾਡੇ ਫ਼ੌਤੀ ਰੋਗ ਤੇ ਇੱਕ ਚਲਾਈਏ ਨੀ ਕਈ ਸਾਲਾਂਦੇ ਦੁੱਖੜੇ ਦਿਨਾਂ ਅੰਦਰ ਹੁਕਮ ਰੌਂਬ ਦੇ ਨਾਲ ਉਡਾਈਏਨੀ_ ਲਾਹੌਰੀ ਨਾਲ਼ ਯਕੀਨ ਜੇ ਕਰੇ ਦਾਰੂ ਓਹਦੀ ਰੋਗ ਥੀ' ਜਾਨ ਛੁਡਾਈਏਨੀ
੦ =--ਰ9=== 4 ਓ0੬===ਰਲ ੭੬904 -੨<-੪੪ਟ
[ |:
ਗਨਂਟਟ? 9 /ਗੁੰਰ£ 0ੋਉਮਂਤ/ (ਗਊ | ॥0੧;8ਨੁੰਗ69ਮ.ਹ
