ਪੰਨਾ:ਛੱਲੀਏ ਨੈਣ.pdf/15

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਆਪਣੀ ਵਲੋਂ ਦੋ ਸ਼ਬਦ

ਮੈਂ ਅਜੇ ਵਿਦਆਰਥੀ ਹੀ ਸਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣ ਦੀ ਚੇਟਕ ਲਗੀ, ਵਿੰਗੇ ਟੇਹਡੇ ਜੇਹੇ ਖਿਆਲ ਸਰਦੇ ਲਿਖਕੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੀ ਭੜਾਸ ਕਢਦਾ, ਕੋਈ ਕਾਵਿ ਗੁਰੂ ਨਾ ਮਿਲਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਬੜੀ ਦੇਰ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਹੀ ਟਕਰਾਂ ਮਾਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਏਸੇ ਦਸ਼ਾ ਵਿਚ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਪੁਸਤਕ "ਜ਼ੁਲਮ ਦਾ ਨਸ਼ਟ ਕਿਕੁਣ ਹੋਇਆ?" ਲਿਖੀ ਜੇੜ੍ਹੀ ਕਿ ਮੇਰੀ ਬਾਲ ਵਰੇਸ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਏ।

ਉਪ੍ਰੰਤ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਮਾਸਕ ਪੱਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਸਪਤਾਹਕ ਅਖਬਾਰਾਂ ਆਦਿ ਵਿਚ ਵੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਖਿਆਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਪਰ ਏਸ ਗਲੋਂ ਸਦਾ ਡਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕਾਵਿ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੇਰੀ ਕਾਵਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਗਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।

ਸੰਨ ੧੯੨੬ ਵਿਚ ਕੁਝਕੁ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੇ ਮਿਲਕੇ ਪੰਜਾਜੀ ਸਭਾ ਬਣਾਈ ਜਿਸਦਾ ਮੁਖ ਮਨਤਵ ਇਹ ਰਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸਭਾ ਸਾਂਝੇ ਬਲ