ਧ੍ਯਾਇ ੮੭
੪੭੭
ਮਿਲੇ ਔ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਕੇ ਸਾਥ ਹੋ ਲੀਏ ਪੁਨਿ ਜਿਸ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ ਹੋ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤੇ ਥੇ ਤਹਾਂ ਕੇ ਰਾਜਾ ਆਗੂ ਆਇ ਆਇ ਪੂਜ ਪੂਜ ਭੇਂਟ ਧਰਤੇ ਜਾਤੇ ਥੇ ਨਿਦਾਨ ਚਲੇ ਚਲੇ ਕਿਤਨੇ ਇਕ ਦਿਨੋਂ ਮੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਵਹਾਂ ਪਧਾਰੇ ਹਰਿ ਕੇ ਆਨੇਕੇ ਸਮਾਚਾਰ ਪਾਇ ਵੇ ਦੋਨੋਂ ਜੈਸੇ ਬੈਠੇ ਥੇ ਤੈਸੇ ਹੀ ਭੇਟਲੇ ਉਠ ਧਾਏ ਔ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚੰਦ੍ਰ ਕੇ ਪਾਸ ਆਏ ਪ੍ਰਭੁ ਕਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਤੇ ਹੀ ਦੋਨੋਂ ਭੇਂਟ ਧਰ ਦੰਡਵਤ ਕਰ ਹਾਥ ਜੋੜ ਸਨਮੁਖ ਖੜੇ ਹੋ ਅਤਿ ਬਿਨਤੀ ਕਰ ਬੋਲੇ ਕਿ ਹੇ ਕ੍ਰਿਪਾਸਿੰਧੁ ਆਪਨੇ ਬੜੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੀ ਜੋ ਹਮ ਸੇ ਪਤਿਤੋਂ ਕੋ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਪਾਵਨ ਕੀਯਾ ਔ ਜਨਮ ਮਰਣ ਕਾ ਨਿਬੇੜਾ ਚੁਕਾ ਦੀਯਾ, ਇਤਨੀ ਕਥਾ ਕਹਿ ਸ੍ਰੀ ਸੁਕਦੇਵ ਜੀ ਬੋਲੇ ਕਿ ਮਹਾਰਾਜ ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਚੰਦ੍ਰ ਉਨ ਦੋਨੋਂ ਭਗਤੋਂ ਕੇਮਨ ਕੀ ਭਗਤਿ ਦੇਖ ਦੋ ਸ੍ਵਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰ ਦੋਨੋਂ ਕੇ ਘਰ ਰਹੇ ਉਨੋਂ ਨੇ ਮਨ ਮਾਨਤਾ ਸਭ ਰਾਵ ਚਾਵ ਕੀਯਾ ਔਰ ਹਰਿ ਨੇ ਕਿਤਨੇ ਇਕ ਦਿਨ ਵਹਾਂ ਠਹਿਰ ਉਨੇਂ ਅਧਿਕ ਸੁਖ ਦੀਯਾ ਪ੍ਰਭੁ ਉਨਕੇ ਮਨ ਕਾ ਸਬ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਗਿਯਾਨ ਦ੍ਰਿੜਾਇ ਜਬ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਕੋ ਚਲੇ ਤਬ ਰਿਖਿ ਮੁਨਿ ਪੰਥ ਸੇ ਦਾ ਹੂਏ ਔ ਹਰਿ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਮੇਂ ਜਾਬਿਰਜੇ॥
ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਲਾਲ ਕ੍ਰਿਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਸਾਗਰੇ ਸੁਭੱਦ੍ਰਾ ਹਰਣੋ ਸ੍ਰੀ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਥਲਾ ਗਮਨੰ ਨਾਮ ਖਟ ਸੀਤਿਤਮੋ ਧ੍ਯਾਇ ੮੬
ਇਤਨੀ ਕਥਾ ਸੁਨ ਰਾਜਾ ਪਰੀਖ੍ਯਤ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਸੁਕਦੇਵ ਜੀ ਸੇ ਪੂਛਾ ਕਿ ਮਾਹਾਰਾਜ ਆਪ ਜੋ ਆਗੇ ਕਹਿ ਆਏਕਿ ਵੇਦ ਨੇ
