ਪੰਨਾ:ਮਾਨ-ਸਰੋਵਰ.pdf/189

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ



ਮੇਰਾ ਵੀ ਜਹਾਨੋਂ-ਜਾਣੀ ਦਾ,
ਮੁੜ ਫੇਰ ਜਹਾਨ ਵਸਾ ਪੀਆ।
ਅਜ ਆ ਪੀਆ ਮਿਲ ਜਾ ਪੀਆ,
ਸੀਨੇ ਸੰਗ ਲਾ ਕੇ ਤੱਤੜੀ ਦੇ,
ਜੀਉੜੇ ਦਾ ਰੋਗ ਵੰਞਾ ਪੀਆ।

ਵਾਵਾਂ ਨੇ ਵੱਗੀਆਂ ਮਸੀਂ ਮਸੀਂ।
ਝੜੀਆਂ ਨੇ ਲੱਗੀਆਂ ਮਸੀਂ ਮਸੀਂ।
ਵਰ੍ਹੀਆਂ ਨੇ ਘਟਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ,
ਨਦੀਆਂ ਨੇ ਵੱਗੀਆਂ ਮਸੀਂ ਮਸੀਂ।

ਲਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਮੱਛੀਆਂ ਪਾਗਲ ਹੋ,
ਜਿੱਦ ਜਿੱਦ ਨੇ ਨੱਚੀਆਂ ਮਸੀਂ ਮਸੀਂ।
ਭੌਰਾਂ ਨੇ ਕੱਢੀਆਂ ਕੁਤਕੁਤੀਆਂ,
ਕਲੀਆਂ ਨੇ ਹੱਸੀਆਂ ਮਸੀਂ ਮਸੀਂ।

ਵੇਹੜੇ ਵਿਚ ਅੰਬੀ ਫਲ ਪਈਏ,
ਅੰਬੀਆਂ ਨੇ ਰਸੀਆਂ ਮਸੀਂ।
ਮੈਂ ਲਾਹ ਲਾਹ ਡੋਰੇ ਨੈਣਾਂ ਦੇ,
ਡੋਰਾਂ ਨੇ ਵੱਟੀਆਂ ਮਸੀਂ ਮਸੀਂ।

ਪਲਕਾਂ ਦੇ ਕੋਮਲ ਕੇਸਾਂ ਤੇ,
ਦਿਤੀਆਂ ਨੇ ਪੀਂਘਾਂ ਪਾ ਪੀਆ।
ਅਜ ਆ ਪੀਆ ਮਿਲ ਜਾ ਪੀਆ।
ਇਹ ਭਾਗੀ ਵੇਲਾ ਜੁੜਿਆ ਈ,
ਆ ਆ ਕੋਈ ਪੀਂਘ ਚੜ੍ਹਾ ਪੀਆ।

-੧੮੬-