ਪੰਨਾ:ਸ਼ਰਾਬ ਕੌਰ.pdf/77

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਜਾਦਾ ਹੈਦੇਵਾਲੀਏ ਹੋਏਦੇਬਿਦੇਸਮਾਰਕਪਏਸ਼ੀ ਦੇਹਨ। ਕਦੀਕਰੀਆਜਹਰਾਖਾ ਕੈ ਮਰਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਹੁਣ ਦਸੋਸ਼ਰਾਬਥੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਧਨਦੀਨੀਦਾਮੂਲਕਾਰਣ ਹੈ 'ਜੇ ਕਦੀਨਾ ਪੀਦੇ, ਉਨਮਤ ਨਾ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਕਿਉ ਅਰਥਧਨਬਰਸਾਉਂਦੇ। ਜੇ ਇਸ ਸ਼ਰਾਬ ਖਾਨਾ ਖਬ ਦੀ ਚਾਰਦੇਹੋਏਨਾਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਕਿਉ ਸੈਂਕੜੇਰੁ ਚੰਦੁਆਵਹੇਲਾਦਆਸਟਿ ਬਾਦ ਅਰਿਸ਼ ਤੇ ਖਰਚ ਕਰਦੇ । ਸੈਂਕਡੇਰੁਪੈ ਮਹਮੂਲ ਦੇ ਸਰਕਾਰਨੂੰ ਕਿਉਭਰਦੇ । ਸ਼ਰਾਬਦੇਸੋਦਾਗਦੇਉ ਲਾਕਿੰਉਤਾਰਦੇ। ਕਿਉ ਨਾ ਅਮੀਰ ਦੇਅਮੀਰ ਬਦੇ ਹ7 ਦੇ,ਜੇ ਕਦੀ ਉਬਰੁਪੈਨੂੰ ਵਿਅਰਥਗੁਆਉਂਦੇ । ਜਿਹੜੇ ਮਿਨੌਕਰਚਾਕਰ, ਸਨਬੰਧੀਪਦਾਰ ਬਦੇਲੇ ਪਾਈਦੀਬਾਲਹੂਲਦੇ ਸਨ।ਜੇਹੜੇਕਦੇ ਕੁਸ਼ਾਮ ਆਪਣੇ ਖਾਣ ਦੇ ਲਾਲਚ ਤੇਹਰਵੈਲੇਤੁਕ ਵਿਚ ਤੁਕ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਸਨ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ , ਗਰੀਬ, ਨਵਾਜ਼ਮਿਹਰਬਾਨਆਦਿਕਕੇਹਦਿਆਂਮੂੰਹਸੂਕਦੇ ਸਨ। ਮੁਖਤਖੋਰੇ ਹਰ ਵੇਲ਼ੇਗਡੀਅਤੇ ਨਾਲ, ਵੇਲ ਸੋਣ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਬਣਵੇਲੇ ਨਲਕੇਜ਼ ਕਲਾਲਾਂ ਦੇ ਘਰ ਨਾਲ, ਹਿਤਕਾਰੀਬਦੇਹ ਦੇ ਸਨ । ਧਨਮੁੱਕੇ ਤੇ ਕੋਈ ਮਥੇ ਨਹੀਲਗਦੀ ਜੇ ਕਿਤੇ ਦੇਵਨੇਤ ਗਹ ਖਹੜੇ ਟਕਰਬੀ ਆ.੩) ਦ ਅਖਚੁਰਾਈਤੇਦੂਜੇ ਪਾਸੇ । ਭਲਾ ਜੇ ਕਿਸੇ ਤੇ ਕੁਝ ਭਰੋਸਾ ਰਖਕੇਉਸਦੇ ਘਰਪੁਜੇਤੂੰ ਅੱਗੋਬੂਹੇਤੇਹੀ Digitized by Panjab Digital Library | www.panjabdigilib.org