ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/148

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਹੁਣ ਰਹੀ ਨਹੀਂ,ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੀ ਬਹੁਤੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਕਦੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਲ ਜਾਏ, ਜਿਦਾ ਮਨੁੱਖ ਮੁਬਾਜ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤੇ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜਿਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਸ ਸੀ । ' ਉਸ ਦਰਿਆ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇਕ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਧਰਮੀ ਤੇ ਧਨੀ, ਕਈ ਇੰਜੜਾਂ ਦਾ ਸਾਮੀ, ਚੰਗਾ ਸਰਦਾਰ; ਤੇ ਗਰੀਬ ਗੁਰਬੇ ਦਾ ਯਾਰ ਸੀ, ਉਹਦੇ ਨਾਂ ਉਤੇ ਉਸ ਗਾਮ ਦਾ ਨਾਂ ਸੀ - ਸੈਨਾਨੀ, ਸੁਖ ਤੇ ਅਮਨ ਵਿਚ ਉਹ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ । ਸੁਜਾਤਾ ਉਹਦੀ ਸੁੰਦਰ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਦੀਆਂ ਸਭ ਕੱਜਲ-ਨੈਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਚੋਂ ਸੁਹਣੀ ਕੋਮਲ ਤੇ ਸੱਚੀ, ਸਾਦੀ ਤੇ ਸੁਹਿਰਦ ਸੀ; ਸਾਊ ਮੁਖ, ਤੇ ਸਭ ਨਾਲ ਮਿੱਠ-ਬੋਲੀ, ਪਸੰਨ ਦਿਸ਼ਟੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਜਾਤੀ ਦਾ ਮੋਤੀ - ਘਰੋਗੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਸੁਖੀ ਵਰੇ ਬਿਤਾਂਦੀ ਸੀ, ਅਮਨ ਭਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ; ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਕੋਈ ਪਤ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਲਖਸ਼ਮੀ ਅਗੇ ਕਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਕਈ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀਆਂ ਉਤੇ, ਇਕ ਵਾਰੀ, ਸ਼ਿਵ-ਲਿੰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਕਰਮਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਚੰਲ, ਚੰਬੇਲੀ ਦੇ ਹਾਰ ਤੇ ਸੰਦਲ-ਤੇਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਸੀ, ਬੱਚੇ ਦੀ ਖ਼ਰੈਤ ਲਈ; ਤੇ ਸੁਜਾਤਾ ਨੇ ਸੁਖਿਆ ਸੀ - ਜੇ ਬੱਚਾ ਹੋ ਜਾਏ -- ਤਾਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਚੜਾਏਗੀ, ਉਹਦੇ ਬ੍ਰਿਛ ਦੇ ਹੇਠਾਂ . ੧੨੨ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org