ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/170

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਜਿਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਝੂਠੀ ਤੇ ਗ਼ਮੀ ਬੇਤਰਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਦੁਖੀ ਜਾਂ ਸੁਖੀ, ਖ਼ਾਹਿਸ਼ਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਕਿਸ਼ਨਾ, ਉਹ ਪਿਆਸ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਜਿਓਦਿਆਂ ਨੂੰ ਝੂਠੀਆਂ ਖਾਰੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਹੋਰ ਡੂੰਘੇ ਘੁੱਟ ਭਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਦੀ ਹੈ । ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਤਾਂਘਾਂ ਧਨ, ਉਸਤਤ, ਸ਼ੁਹਰਤ, ਹਕੂਮਤ, ਫ਼ਤਹਿ, ਮੋਹ ਦੀਆਂ ਝੁਰਾਂ ਉਤੇ ਭਟਕਦਾ ਹੈ। ਅਮੀਰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਵਸਤ, ਚੰਗੇ ਨਿਵਾਸ ਤੇ ਘਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਮਾਨ, ਜਵਾਨੀ ਦਾ ਜੋਸ਼ ਤੇ ਧੱਕਾ, ਤੇ ਮਿਠੇ ਕੌੜੇ ਅਉਗਣ ! ਏਸ ਤਰਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰਿਸ਼ਨਾ ਉਹਨਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਬੁਝਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਪਿਆਸ ਹੋਰ ਵਧਾਂਦੇ ਹਨ , ਪਰ ਸਿਆਣਾ ਏਸ ਡਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਪਰਾਂ ਹਟਾਂਦਾ, . ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸੁਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਝੂਠੇ ਦਿਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਭਰਮਾਂਦਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਦ੍ਰਿੜ ਮਨ ਨੂੰ ਸਿਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਨਾ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰੇ ਤੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਦਿਲ “ ਦੁਖਾਏ; ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਗਤਿ ਨੂੰ ਆਜਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਹਾਰੇ, ਤੇ ਕਾਮਨਾਆਂ ਨੂੰ ਐਉਂ ਕੇ : ਕਿ ਉਹ ਭਖੀਆਂ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਣ, ਹੱਤਾ ਕਿ ਬੀਤੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਰਾ ਜੋੜ: - ਕਰਮ-ਜਿਹੜਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਸੋਦੇ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ,-- ਉਸ ਖ਼ੁਦੀ ਨੂੰ ਜਿਹੜੀ ਅਦਿੱਖ ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਾਣ ਤੇ ਅਮਲਾਂ ਦੇ ਪੇਟੇ ਨਾਲ ਉਣੀ ਹੈ, : ਪਵਿੱਤ ਤੇ ਨਿਰ-ਅਉਗਣ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ ।......... ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਉਸ ਹੱਸਤੀ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ੧੪੪ Digitized by Panjab Digital Library www.panjabdigilib.org